Tarix Podkastları

Trysa Heroonundan Döyüş Səhnəsi

Trysa Heroonundan Döyüş Səhnəsi


Bryn Mawr Klassik Baxış

Bu kitab, eramızdan əvvəl V -IV əsrlərdə Yunan memarlıq heykəltəraşlığının mövzusu olaraq mifin istifadəsinə dair ümumi bir girişdir. Yunanıstanın materik hissəsində və Kiçik Asiyada bir abidə haqqında xronoloji qaydada təşkil edilmiş nümunə araşdırmalardan ibarətdir: Olympia'daki Zeus Məbədi, Parthenon, Afina Agorasındakı Hephaisteion, Delphi'deki Apollon Məbədi və Trysa'daki Heroon. Hər bir halda, binanın və topoqrafik kontekstin təqdimatından sonra onun heykəltəraşlıq dekorasiyasının sistematik təsviri və ikonoqrafik təhlili aparılır. Bu yanaşma, heykəllərin binanın orijinal mədəni, siyasi və sosial konteksti ilə əlaqəli ikonoloji şərhinə səbəb olur. Heiner Knellin 1990 -cı ildə Yunan memarlıq heykəltəraşlığı mövzusunda yazdığı əhəmiyyətli monoqrafiyasında qoyduğu modeli izləyir. 1

Girişdə (s. 1-7) Barringer kitabının əsaslarını və məqsədlərini açıqlayır. Onun ilk şərti, memarlıq heykəltəraşlığı üçün seçilmiş miflərin təsadüfi seçilməməsi və sırf dekorativ bir funksiya yerinə, məna daşımasıdır. Onun ikinci şərti mənanın və nəticədə verilən bir mifin təfsirinin kontekstdən asılı olmasıdır. Hər iki bina son iyirmi il ərzində Yunan memarlıq heykəltəraşlığının təfsirinə rəhbərlik etmişdir və metodoloji baxımdan aydındır. Bu əsasda Barringer, qədim izləyicilərin bu mifoloji təsvirləri orijinal mədəni kontekstində necə şərh edə biləcəyini araşdırır.

1-ci fəsil (s. 8-58), bu Panhellenic ziyarətgahının agonistik kontekstləri ilə əlaqədar olaraq Olympia'daki Zeus Məbədinin heykəltəraşlıq dekorasiyasına baxır. Barringer, Olimpiya oyunlarında yarışmağa gələn idmançıların bu binanın bəzəyini necə başa düşmək istədikləri sualını araşdırır. Heykəllərin əvvəlki şərhlərinə qarşı kobudluğa bir nəsihət olaraq, tanrıların tətbiq etdiyi ədalət haqqında ümumi bir fikir olaraq və idmançı rəqiblərə mənfi paradiqmalar olaraq mübahisə edən Barringer, Zevs məbədinin heykəllərinin əvəzinə "müsbət qəhrəmanlıq modelləri" təklif etdiyini irəli sürür. , arete və şöhrət, bu nümunələri həyatlarının müxtəlif sahələrində təqlid etməyə çağırılan Olimpiya yarışçılarına yönəldi "(s. 18-20). Barringerə görə, məbədin heykəltəraşlıq dekorasiyasında və binanı istifadəyə verən Eleansın zehnində daha çox dayaq deyil, Nike idi (bax. S. 46). Heraklesin zəhmətini təsvir edən metoplar, Centauromachy kimi, bu şərhə çox uyğundur, baxmayaraq ki, bu halda yarı heyvanların davranışı idmançılar üçün mənfi, mifoloji nümunə rolunu oynamalıdır. Pelops və Oinomaos arasındakı araba yarışı vəziyyətində, bu şərh yalnız Barringer kimi Peinopun Oinomaosun arabasına rüşvət verməklə aldatdığı mif versiyasını ehtiva etdiyini istisna edərsə işləyir. Bu versiyanı endirmək üçün Barringerin əsas arqumenti əlindəki sübutlarla həll edilə bilməyən bir məsələdir - "Eleanların qəhrəmanı və oyunların qurucusu Pelops'u onu təsvir etdiyi heykəllərlə qeyd etməsi inanılmazdır" bir fırıldaqçı "(s. 35)- buna baxmayaraq, xüsusi səslənmir. Angelo Brelich, 2 "l'inganno & egrave caratteristico di tutta la vita eroica" adlı Yunan qəhrəmanları haqqında unudulmaz bir müzakirədən sitat gətirmək üçün (s. 255). Misal olaraq, Sizifos və Tantalos kimi hiyləgərliyi ilə məşhur olan və hələ də məmləkətlərində qəhrəmancasına ibadət edən qəhrəmanlardan danışmaq olar. Barringerin əsas mübahisəsinə gəldikdə, yalnız Zevs Məbədinin heykəllərinin idmançılar üçün xüsusilə mənalı olduğu və bu binanın görüntülərində idman oyunları ilə rezonans yaradan bir neçə element tapa biləcəyi fikri ilə razılaşmaq olar. Hər iki fikir əvvəlki ədəbiyyatda tez -tez rast gəlinir (məsələn, Ashmole və Tersini -də). Ancaq Zevs Məbədinin heykəllərini idmançılarla məhdudlaşdırmaq təhlükəli şəkildə azaldıcıdır, çünki hər kəsin böyük və müxtəlif izdihamı cəlb edən Olympia'daki ziyarətgahın Panhellenik təbiətini və oyunlarını itirmək riski var. Yunan dünyasında. Əlavə olaraq, Olimpiya yarışlarının bir dini festivalın bir hissəsi olduğunu da unutmaq olmaz. Yerli ritualla əlaqədar olaraq Zeus məbədinin heykəllərinin kontekstual təfsiri, yalnız idman oyunları və idmançılar deyil, bu dini bayramın arxa planı olmalıdır.

2-ci Fəslin (s. 59-108) mərkəzində, Barringerin qadınların roluna xüsusi diqqət ayırdığı Parthenon heykəltəraşlıq bəzəyinin müzakirəsidir. Barringer təhlilini binanın bəzəyi üçün seçilmiş miflərlə Akropolisin mif və ritualları arasındakı xüsusi əlaqələrə yönəldir. Müəllifin əsas arqumenti, Parthenon və digər beşinci əsrin abidələrində qadınların təmsil olunmasının qadınlarla bağlı müasir Afinalı kişi baxışları haqqında çox şey ortaya qoyduğudur. Bu fikir qadınları həm şəhərin yaşaması üçün lazımlı hesab edən, həm də məntiqsiz görünən təbiəti və cinsəlliyi nəzarət altına alınmasa ailələrinə və cəmiyyətinə fəlakət gətirə bilən iki tərəfli bir fikir idi. Beləliklə, Fars Döyüşləri kimi son tarixi hadisələr üçün vizual metafora olaraq heykəllərin ənənəvi oxunmasına qarşı çıxan Barringer üçün-qərbdəki Amazonlar, qəlbini işğal edən güclü və müstəqil qadınların mənfi nümunəsini təqdim edir. patriarxal şəhərdir və kişi əhalisini təhdid edir. Androjin qadın tanrı Afina, kişi antaqonisti Poseidon üzərində qərb alınlığında qalib gəlir. Şərq metoplarında, eyni tanrıça, Olimp tanrılarının Nəhəngləri məğlub etməsindəki roluna görə qeyd olunur. Cənub metoplarında Lapith qadınları qadınların zəifliyini və təvazökarlığını təcəssüm etdirir. Nəhayət, şimal metoplarında, Ilioupersis, Helenin gücü ilə edilən məhv və xaosu təqdim edir. Barringer üçün qadınlara bu vurğu Afina dövlətinin qanuni vətəndaşlıq və ailə qayğısını, Afina qadınlarının rolunu və Afina evliliyinin əhəmiyyətini və faydalarını da əks etdirə bilər. Barringer, Parthenon heykəllərinin bu şərhini Akropolisdəki Erechtheion caryatids və Alkamenes tərəfindən Prokne və Itys kimi digər beşinci əsrə aid abidələrə qədər genişləndirir. Müəllifin müasir Afina cəmiyyətində qadınların kişi fikirlərinin əks olunması olaraq Parthenon heykəllərini araşdırması inandırıcı və dəyərlidir. Cinslər və qadınların statusu arasındakı əlaqə, Parthenondan xeyli əvvəl Yunan məbədlərinin bəzədilməsinin vacib mövzuları idi: Arxaik dövr üçün Foce del Sele'deki Hera'nın ilk məbədini (bu bina kimi bir xəzinə deyil) qeyd etməliyəm. hələ Barringer tərəfindən səh. 189 -da səhv olaraq adlandırılır) və Erkən Klassik dövr üçün Selinusdakı Heraion metopları. Cinsiyyət əlaqələrində və qadınların statusunda, polisləri maarifləndirmək üçün hazırlanan ictimai görüntülərdə bu israr, buna görə də təəccüblü deyil. Parthenon vəziyyətində, bu mövzu bu binanın mürəkkəb və mürəkkəb təsəvvürünün çoxsaylı məna qatlarından yalnız biri idi və onu şərhinin açarına çevirmək tez bir zamanda problemlərə səbəb olardı. Onilliklər əvvəl Olympia'daki Megarians Xəzinəsinin alınlığındakı Gigantomachy kimi, müharibədə ilk növbədə qələbənin bayramı olan şərq metoplarını qeyd etməliyəm. Nəhayət, Barringerin kontekstual yanaşması və şəkillərlə ritual arasındakı əlaqəyə olan marağını nəzərə alaraq, onun Athena Nike məbədinin və onun məntəqəsinin fiqurlu bəzəyini V əsrin Akropolisinə dair müzakirəsinə daxil etməməsi məni təəccübləndirir.

3-cü fəsil (s. 109-143) Hephaisteionun heykəltəraşlıq bəzəyinə həsr edilmişdir. Bu bina ilə bağlı əvvəlki ədəbiyyatda (məsələn, Tompson və Knell) rast gəlinən bir şərh xəttinə uyğun olaraq, Barringer heykəltəraşlıq bəzəyinin həm Agoranın qərb tərəfindəki digər abidələri ilə həm də potensial mənasını araşdırır. Afinanın vətəndaş mərkəzində həyata keçirilən müxtəlif fəaliyyətlər. Barringer diqqətini frizlərə yönəldir (şərq frizi üçün Atlantis döyüşünü əks etdirə biləcəyini düşünür (Platon) Timey 24e-25d) və metoplar (Herakles və Theseusun əməyini əks etdirir). Barringerin qənaətinə görə, Hephaisteionun heykəltəraşlıq mövzuları Stoa Basileios və Stoa Poikile kimi abidələrlə rezonans doğurdu və Afina vətəndaşlarına, xüsusən gənclər üçün qəhrəmancasına davranış modelləri təqdim etdi. Bu təklif, əlbəttə ki, Afina dövlətinin və ephebe modelinin qurucusu Theseusun vəziyyətinə uyğun gəlir. Təəssüf ki, Hephaisteionun heykəltəraşlıq "proqramının" hərtərəfli təfsirini təklif etmək üçün (akroteriyadan bəhs etmirik) pedimentsin bəzədilməsi haqqında çox az şey bilirik. Son bir qeyd: Barringer, Hephaisteionda Heres ilə Heresin birləşməsinin "Yunan idealı" nı təmsil edəcəyini, İdil Herakles tərəfindən təmsil olunan "beyinlərin" və "qaşların" birləşməsini təmsil edəcəyini irəli sürür (s. 121-122 cf. həm də 128). Bu, vizual olaraq Heraklesin gücünə paralel olan Thisus'un fiziki gücünə vurğu edildiyini nəzərə alsaq, metoplarda gördükləri şey deyil. Şimal küncün yaxınlığında, seriyanın son metopunda (Şərqi X) əks olunan Qızıl Almaların əməyinə xüsusi diqqət yetirilir. Atlası uğurla aldadan qəhrəman tanrını göstərir (bu mifin versiyasına görə) Pherekydes tərəfindən) və indi qürurla Hesperidesin almalarını Afinaya təqdim edir.Qızıl Almaların əməyi təkcə qəhvəyi deyil, həm də beyni və Atlas hesabına Heraklesin hiyləsidir.

Fəsil 4 (s. 144-170) dördüncü əsrə aid Delphi Apollon məbədinin pedimentsinə həsr edilmişdir. Şərq hissəsində Artemis, Leto və Muses ilə birlikdə Apollon, qərbdə isə Thyiades ilə birlikdə Dionysos təsvir edilmişdir. Barringer, iki gableın iki baxımdan diqqətəlayiq olduğunu müşahidə edir. Mövzularının birləşməsi Yunan heykəltəraşlığında kökündən yenidir. Bununla yanaşı, eyni zamanda, onların kompozisiyası dördüncü əsr üçün təəccüblü dərəcədə köhnə görünür. Barringer, bu xüsusiyyəti, Afinalı Alkmeonid ailəsi tərəfindən birbaşa sponsorluq edilən Apollonun Son Arkaik Məbədinin şərq alınlığını əks etdirmək üçün qəsdən cəhd kimi izah edir. Barringerə görə, bu səy, öz növbəsində, həm Delphi ilə yaxşı qurulmuş, xüsusi əlaqələrini, həm də Makedoniyalılara qarşı Yunan dünyasındakı liderliyini vurğulamaq üçün Afina strategiyasının bir hissəsi idi. Dördüncü əsrin sonlarında Afina Amfiktoniyada öz sözünü demişdi və-Kruassanın qeyd etdiyi kimi-Alkmeonidlərin nümunəsi ilə Afina məbədin heykəltəraşlıq bəzəkləri haqqında asanlıqla söz sahibi ola bilərdi. Əslində komissiya Afinalı heykəltəraşlara verildi. Dördüncü əsr Apollon məbədinin iki pedimentsinin parataktik tərkibinin müasir standartlara görə qeyri-ənənəvi göründüyünü qəbul etsək də (bu əsrdə tikilmiş bir çox məbədin fiqurlu bəzəyi haqqında çox az şey bilsək də) Barringerin təklifi ilə əmin deyiləm. Keçmiş Arxaik sələfinin şərq alınlığını sitat gətirmək üçün nəzərdə tutulmuşdu. Belə bir vəziyyətdə, mərkəzi imicinin təkrarlanmasını gözləmək olardı: bir quadriga üzərində tanrı epifaniyası. Mövcud məlumatlara əsaslanaraq, Delphi'deki Apollon məbədinin dördüncü əsrə aid pedimentsinin tərkibi heç bir presedent olmadan qalır. Heykəllərin Afinada oyulması və Delphiyə daşınması ehtimalı onların parataktik xarakterini izah edə bilər.

5-ci fəsil (s. 171-202) dördüncü əsrdə Gj & oumllbaschi-Trysa Heroonuna diqqət yetirir və qapıların və peribolos divarının frizlərinin zəngin görüntülərini təhlil edir. Frizlərdəki bir çox səhnənin tanınması çox çətindir. Üstəlik, abidənin təfsirinə kömək edə biləcək yazılı sənədlərin tamamilə olmaması. Təfsirini müqayisəli sübutlara əsaslanaraq, Barringer Trysa Qəhrəmanı ilə Amyklaydakı Apollon Tağı arasında bir nümunə ola biləcəyini, xüsusən də geniş bir mifoloji dəsti ilə bəzədilmiş bir dəfn abidəsi ideyası üçün bir paralel çəkir. səhnələr. Barringer, fərdi mifoloji mövzulardakı təhlilini yekunlaşdıraraq, Afinadakı abidələrin-xüsusən Tezionun-qəhrəmanın bəzəyinə təsir göstərdiyini irəli sürdü. Sonuncunun bəzəyində mifoloji və qeyri-mifoloji mövzuların qarışması da daxil olmaqla Likiya və Yaxın Şərq törəmələrinin elementləri də var. Bu birlik, Barringer tərəfindən, ölü hökmdarın vizual metafora və yan -yana qoyulması ilə qəhrəmanlıq strategiyasının bir hissəsi olaraq görülür. Qəhrəmanın son mesajı, Likiya hökmdarının, Yunan mifinin qəhrəmanları kimi, əhəmiyyətli nailiyyətlərə sahib olması idi. Bütün bunlar çox inandırıcıdır. Qəhrəmanın təsəvvürünün oxşar təfsir xətti və oxşar nəticələr, Barringer tərəfindən qeyd edilməyən, lakin bu fəslin oxucusunun yönləndirilməsi lazım olan Claude B & eacuterard 3 adlı əhəmiyyətli bir məqalədə tapılacaqdır.

Nəticədə (s. 203-212) Barringer kitabının əsas arqumentlərini ümumiləşdirir: kontekst Yunan müqəddəs binalarındakı mifoloji səhnələrin seçilməsini və təsvirini, kontekstin isə müasir auditoriya üçün mənasını müəyyənləşdirir.

Ekspozisiyanın aydınlığı, diqqətlə dizayn edilmiş quruluşu və mükəmməl şəkillər toplusu, bu kitabı beşinci və dördüncü əsr Yunan memarlıq heykəltəraşlığının öyrənilməsi üçün dəyərli bir giriş halına gətirir və bunun üçün müəllifi və nəşriyyatı təbrik etməyə layiqdir. Barringer də bu vacib mövzuya kontekstli yanaşması üçün təriflənməlidir.


1. Knell, H. Mif və Polis. Proqram proqramı Bauskulptur. (Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 1990).
2. Brelich, A. Əlbəttə ki, heç bir problem yoxdur. (Roma: Ateneo, 1958).
3. B & eacuterard, C., 'La Gr & egravece en barbarie: l'apostrophe et le bon use des mythes', in M & eacutetamorphoses du mythe en Gr & egravece antik, ed. C. Calame, 187-199. (Gen & egraveve: Labor et Fides, 1988).


Döyüş-Loutrophoros

Şəkil 1 -dən 17 -dək göstərilən vazanın Afinada tapıldığı bildirilir. Qeyri -adekvat olaraq London satış kataloqunda çoxalmışdır. 1 İngiltərədə təmir olanda, o vaxtkı sahibinin xeyirxahlığı sayəsində onu öyrənə, çəkə və fotoşəkil çəkdirə bildim. İndi Universitet Muzeyi tərəfindən alındı ​​və xanım E. H. Dohan səxavətlə bu barədə qısa bir məlumat verməyə dəvət etdi. Jurnal.

Şəkil 1 və 2. — Battle-Loutrophoros. Hündürlük .928 Metr
Muzey Nömrəsi: 30-4-1
Şəkil Nömrələri: 2939, 2940

İki ümumi görünüş [Şəkil 1 və 2] Muzey fotoşəkillərindəndir [Şəkillər 6-17] Vazonun bərpasından əvvəl cənab George Chaundy tərəfindən çəkilmiş fotoşəkillərdəndir: rəsmlərim də [Şəkillər 3 -dən 5 -ə qədər] yalnız qədim olan.

Vazo loutrophorosdur. Bu formalı vazaların Afinada iki istifadəsi var idi: toylarda, gəlin hamamı üçün su bu cür gəmilərdəki Kallirrhoe çeşməsindən gətirilirdi-’loutrophoros ’ sadəcə ‘bath-daşıyıcısı ’ deməkdir və onlar da yerləşdirildi evlənmədən ölənlərin məzarları üzərində. 2 Şəkil köhnə bir üsuldur: səkkizinci və ya yeddinci əsrlərdə həndəsi dulusçu, vazasına uzun bir boyun verməyi xoşlayırdı ki, bu da dini bir leylək, qu quş və ya qaz və loutroforoya bənzəyir. və sosial mühafizəkarlıq, bu uzun boynu başqa yerdə öldükdən sonra saxlayın.

Vazomuzdakı əsas şəkil piyadalarla süvarilər arasında gedən bir mübarizəni əks etdirir. Aşağıda bir cənazə səhnəsi var: ölülərlə vidalaşmaq üçün sağ qolları uzanan kişi və gənclərin uzun bir alayı. Vazonun boynunda hər tərəfi bir olan iki fiqur var: gənc bir döyüşçü və əsa tutan bir adam. Vazonun ağzı və dodağı, hər biri ağ dalğalı bir xətt ilə bəzədilmiş, loutrophoroi ənənəvi bir bəzək və həndəsi zaman ilanından alınmışdır. Qalınlarda nazik tutacaqları boyuna bağlayan ağ rozetlər var. Boyundakı palmettoların üstündəki və altındakı fileto qırmızı rəngə boyanmışdır.

Əvvəlcə kiçik şəkilləri çəkək. Əsas şəklin altındakı frizdə bir evin qapısı göstərilir - arxitravenin (bərpa edilmiş) küncünü Şəkil 13 -də sağda görmək olar, bunun solunda sağa dönmüş dörd rəqəm var. bir neçəsi sola döndü. Bu cənazə yürüşü və başqalarının qeyd etdiyi kimi, Orestesin məclisdə göstərdiyi jestdir. Choephoroe Aeschylus haqqında:

οὐ γὰραπ ᾤμωξα σὸν, πάτερ, μόρον,
οὐδ΄ ἐξέτεινα χειρ΄ ἐπ΄ἐκϕορᾃ νεκροὓ.

‘. . . nə də cənazənizdə bir qol uzadın. Nyu -Yorkdakı bir loutrophorosun boynu, ata oğlunun çiyninə əlini qoyan iki belə fiquru yan -yana göstərir. 3

Şəkil 3 Şəkil 4 Şəkil 6

Vazonun icrası qeyri -bərabərdir. Rəssam boyun fiqurlarına möhür vurub-bəlkə də dar sahəni sevmir. Cənazə-friz bacarıqlıdır, amma artıq yoxdur.Əsas şəkil tamamilə fərqli səviyyədədir. Bütünlükdə eyni dərəcədə yaxşı deyil: xüsusən, bir atçının başı olduqca qısa şəkildə edilir, bəlkə də sapa yaxın olan yöndəmsiz mövqeyi səbəbindən və kiçik qrupda atlı kiçikdən böyük, hoplit böyükdən üstündür. Ancaq böyük qrupdakı hücum edən döyüşçülər və azyaşlı at böyükdür. Beş və iki olmaqla iki qrup var. İkisi də saqqallı bir döyüşçüdən, çılpaq, başında çardaqlı dəbilqədən, qoluna qalxandan, qılıncın ətrafına atılmış qılıncdan, nizə ilə atlıya qaçmasından ibarətdir [Şəkil 5-10]. Atlı, yüngül saqqallı, çiyinləri bizə tərəf dönmüş, xlamys və petasos geyinmiş, sol əlində cilovu tutmuş, sağında nizə tutmuşdur. Atlının hissələri yoxdur və rəqibində sağ əlin yanında əlləri ilə birlikdə çox ayaqları var, ancaq sol ayağı qorunub saxlanılır. 4 İndi daha böyük qrup [Şəkil 3, 4 və 11-17]. Beş rəqəmdən ibarətdir: soldan sağa nömrələnmə, 1, 2, 3, 4, 5. 1 və 2 bir tərəfi 3, 4 və 5 -dən digərini təşkil edir. 1 hücum 3 2 hücum 3, 4 və 5. Solda iki döyüşçü irəliləyir. Birincisi, saqqallı, silahlı papaqlı, korsetli. qısa chiton, graves, təpəli dəbilqə (sözdə Trakya formasında), qılınc (baldrickin bir hissəsi qalır) və qalxan: sağ qolu qaldırılıb, 5 nizə ilə aşağıya vurur. Bu döyüşçüdə gənc yoldaşını nizə ilə qaldırdı: çılpaqdır, qalxanı gəzdirir, qılıncını qucaqlayır (keçəlin bir hissəsi qalır), tacı olmayan Korinf dəbilqəsi geyinir. Arxadan görünür və sol ayağı yalnız ayaq barmaqları və ya ayaq barmaqları və topla yerə toxunur. Digər üç döyüşçü isə qarşı tərəfə mənsubdur. Bütün qrupun ortasında, saqqallı adam geriyə baxaraq yer verir: qısa chiton, chlamys geyinir və sol ayağı dizində kəskin əyilmiş petasos, sağ ayağı uzanır frontal döyüşçü 1 ona vurur. Geri çəkilən fiqurun ortası yoxdur, amma motivi Vatikandakı stamnosdakı bənzər bir rəqəmlə müqayisə edərək yenidən qurmaq olar. 6 Sol əl qılıncı tutdu, alt ucunu rəqəmin sağında görə bilərsiniz: qılıncını çəkirdi. Sonra çox parçalı bir atlı gəlir. At və#8217s ayaqlarının hissələri başının üst hissəsində və çiyninin yuxarı hissəsindəki boş yun tüklərində, montaj üçün uzun müddət sola qalır: atlı 7, sol ayaq yarığının yarısı və döş və boynunun bir hissəsi. At həm bədəni, həm də başı üçdə dörddədir: geri qayıdır, çünki ağası mızraqla deşilir. Bir az mızraq yarasını və qanı görürük. Çubuğun üstündə heç bir iz qalmadığı üçün çırpılmış olmalıdır. Fiquru yenidən düzəltmək asan deyil: atın sağ tərəfində atlı və#8217-lərin chlamys örtüklü sinəsinin bir hissəsi, zənnimcə, boynunun bir hissəsi, üzərində qəhvəyi bir zolaq var, kişinin sağında, sonra boynunun sağında və xlamis qıvrımlarında, şübhəli hiss etdiyim iki sahə və sonra modern başlayır. Beşinci əsrin sonu və ya dördüncü əsrin əsərlərində və o dövrün modellərindən alınmış əsərlərdə atlarımızı yıxan bir çox atlı var, ancaq gördüyüm qədər bizimkilərə çox yaxın deyil. Nereid abidəsinin əsas frizindəki rəqəm 8, Trysa Heroon 9-un frizlərindən birində, Roma gil lövhələrində üçdə bir, lakin klassik Yunan modellərinə əsaslanaraq Neapoldakı Apulian zəng kraterində dördüncü: 11 bunların hamısı bir cəhətdən bizimkilərə bənzəyir, amma digərlərindən fərqlənir. Sağdakı son döyüşçü saqqallıdır, xlamys və petasos geyinir və nizəsini boyun səviyyəsində, demək olar ki, üfüqi tutur: arxadan geri çəkildiyini, ancaq düşməyə tərəf döndüyünü, vurmağa hazır olduğunu görür: yalnız üçdə birinin yuxarı hissəsi sağ qalır, ayağı dizi əyilmiş, sol ayağı uzanmış, arxası bizə doğru və dabanı yerdən uzanmış vəziyyətdə.

Şəkil 7
Şəkil nömrəsi: 2941

Lutroforoi üzərində ən çox təsvir edilən mövzular, bu növ vazanın xüsusi funksiyalarını nəzərə alaraq, gözləniləndir. Cənazə səhnələri: başlıca olaraq, protez - ölülər, yas tutanların divanda yatması 13, amma bəzən, beşinci əsrin sonlarında, məzarda və ya məzarın təmsil olunduğu kimi yığıncaqlar görünür. sepulchral lekythoi üzərində. 14 Evliliklə əlaqəli səhnələr: toy alayı və ya hədiyyələrə heyran olan gəlin. Ancaq üçüncü növ şəkil müəyyən loutroforoilərdə baş verir: tez-tez süvari ilə döyüş səhnələri. Bu cür vazalar müharibədə həlak olanların məzarlarına qoyulmalıdır. Filadelfiya vazası, natamam olaraq, bu döyüş loutroforoilərinin ən yaxşısıdır, digərlərinin əksəriyyəti yalnız parçalarda qalmışdır. 15 Ən son döyüş loutrophoroi beşinci əsrin sonlarına aiddir. Bizim vaza ən qədimlərindən biridir. 450 -dən əvvəl boyanmış ola bilməz: amma 430 -a qədər gec ola bilməz. Bir yerdə təxminən 440 -cı il ehtimal olunan bir tarixdir: 40 -cı və otuzuncu illərin əvvəllərində istinad edilə biləcəyi çoxlu döyüşlər var idi. Bizim vazadan hələ bir qədər əvvəl Tubingen şəhərində, ehtimal ki, loutrophorosdan gələn incə bir vaza parçasıdır [Şəkil 19]. 16 Filadelfiya vazasındakı geri çəkilən döyüşçüyə bənzər, lakin qılıncı ilə təqibçisinə zərbə vuran xlamys və pilos geyinmiş gənc bir döyüşçünün baş və çiyinlərini verir. Sağda, başqa bir döyüşçünün qalxanı. Gənclərin başı bir qolun bir hissəsidir-formasından loutrophoros sapı. İndi üslub rəssam Hermonax 17 -dir və tarix 450 -dən gec ola bilməz və yəqin ki, daha erkəndir. Tubingen parçası və Filadelfiya vazası, Peloponnes müharibəsi başlamazdan xeyli əvvəl döyüş loutroforolarının olduğunu göstərir. 18 Bəzən arxa planda bir məzar çəkilir: bu, mübarizənin bir məzarda olduğu düşünülməsi anlamına gəlmir: 19 yalnız "burada dəfn edildiyini və ya xatırlandığını" söyləyir və şəklin qalan hissəsi əlavə edir Ölkəsi uğrunda döyüşə girənlər: Başqa bir yerdə 20-ci döyüş səhnələri və 20-ci illərin ağ lekythoi 21-lərinə aid olan Attic məzar relyeflərindən bəhs etdim və Laheyada polyandrionun olduğu loutrophoros-fraqmentinə istinad edə bilərdim. düşdükləri sahələrin adları ilə - yıxılanların ümumi məzarı ilə təmsil olunur. 22

Şəkil 8

Vazonun kim tərəfindən boyandığı sual olaraq qalır. Əsas şəkildə, Vatikandakı Axillesin şəkli ilə bəzədilmiş, məşhur bir amforadan adlandırılan Axilles rəssamının əla bir sənətkarın üslubunu görürəm 23 və əsas qrupdakı iki hücumçu və atlar deyil. eyni kolleksiyadakı Axilles və ya Médailles kabinetindəki Euphorbos və ya Satyrs və Maenadların yanına qoyulmağa layiq deyil. Dəfn mərasimində Axilles rəssamının əlini tanımıram. Söhbət diqqətli işdən və diqqətsizlikdən getmir: bu sənətkarın diqqətsiz işini, eləcə də diqqətli olduğunu bilirik. Cənazə frizini Axilles rəssamının vazalardakı tərs tərzlərindən tutmuş çoxlu fiqurlu fiqurlarla müqayisə edin. Hellenic Studies jurnalı. 24 Döşəmə növündə müəyyən oxşarlıqlar var, lakin rəsm olduqca fərqlidir. Axilles rəssamı düz xətlərə və düzbucaqlı formalara meyllidir, rəssamımızın xətləri şişir və qabarır. Cənazə frizi, bir köməkçi və ya həmkarı tərəfindəndir: 25, həm qırmızı fiqurlu əsərində, həm də ağ rəngli ağ lekitoyunda görə biləcəyimiz Sabouroff rəssamının Axilles rəssamından güclü təsirləndiyini düşünürəm. . 26 Vazonun boyun şəkilləri də ona aid olmalıdır. Bu cür əmək bölgüsündə qeyri -mümkün bir şey yoxdur: və vaza üzərindəki bəzi nümunələri çox yaxşı gördüm. 27

Şəkil 9

Şəkil 10

Şəkil 11

Qədim qalıqlar

Bu gün saytın ən məşhur xüsusiyyətləri, eramızdan əvvəl 550 ilə 450 -ci ilə aid olan Yunan Dorik dövrünün Arxaik versiyasındakı üç böyük məbəddir. Hamısı dövr üçün tipikdir, [2] çox açıq bir entazisi olan (aşağı endikcə genişlənən) kütləvi sütun kollektivləri və yuxarı enmiş göbələklərə bənzəyən çox geniş başlıqları ilə. Sütunların üstündə, yalnız ikinci Hera Məbədi öz işinin çox hissəsini saxlayır, digər ikisində isə yalnız arxitavra yerindədir.

Bunlar Hera, Athena və Poseidona (Juno, Minerva və Neptun Romalılara) həsr olunmuşdu, baxmayaraq ki, əvvəllər onlar on səkkizinci ildən sonra bazilika və Ceres (Yunan Demeter) məbədi olaraq başqa cür təyin olunsa da. əsr arqumentləri. İki Hera məbədi bir -birinin yanında, Athena Məbədi isə şəhər mərkəzinin digər tərəfindədir. Həm Yunan, həm də Roma baxımından daha az qorunan digər məbədlər var idi. Paestum yaxşı mərmər mənbələrindən uzaqdır. Üç əsas məbədin daş rölyefləri var idi, bəlkə də rəsm əvəzinə. Boyalı terrakota, quruluşun bəzi detalları üçün idi. Qalan böyük terrakota parçaları muzeydədir.

Bütün qədim Paestum şəhəri təxminən 120 hektar ərazini əhatə edir. Qazılmış üç əsas məbədin və digər əsas binaların olduğu 25 hektar ərazidir. Digər 95 hektar isə özəl torpaqdadır və qazılmamışdır. Şəhər hələ də dayanan müdafiə divarları ilə əhatə olunmuşdur. Divarların uzunluğu təxminən 4750 m, qalınlığı 5-7 m və hündürlüyü 15 m -dir. Divar boyunca 24 kvadrat və yuvarlaq qüllələr yerləşdirilmişdir. 28 -ə qədər ola bilərdi, lakin onlardan bəziləri, XVIII əsrdə ərazini təsirli şəkildə iki hissəyə ayıran bir avtomobil yolunun tikintisi zamanı məhv edildi.

Mərkəzi ərazi müasir binalardan tamamilə təmizdir və orta əsrlərdən bəri həmişə belə olmuşdur. Sahədən çoxlu daş çıxarılsa da, çoxlu sayda bina ayaqları və ya divarlarının alt hissələri tərəfindən aşkarlanmaqda davam edir və əsas yollar asfaltlı olaraq qalır. Alçaq tikilmiş heroon və ya naməlum yerli qəhrəmanın məzarının məzmunu salamat qalan muzeydədir. Divarların xaricində çoxlu məzarlar qazılmışdır.


Məzmun

Amazonomachy, Yunan sivilizasiya idealını təmsil edir. Amazonlar vəhşi və vəhşi bir irq, yunanlar isə bəşəriyyətin tərəqqisinin sivil bir irqi olaraq təsvir edildi. Bruno Snellin Amazonomachyaya olan baxışına görə:

Yunanlar üçün, Titanomachy və nəhənglərə qarşı mübarizə, öz dünyalarının qəribə bir kainat üzərində qazandıqları zəfərin simvolları olaraq qaldı və Amazonların və Centaurlara qarşı döyüşlər, Yunanıstanın hər cür vəhşilikləri fəth etdiyini göstərir. və kobudluq. [1]

Amazonomachy, Yunan mədəniyyətində feminizmin yüksəlişi olaraq da görülür. Quintus Smyrnaeusun əsərlərində Troya süqutu, Trojan müharibəsi zamanı troyanların tərəfinə keçən Amazon kraliçası Penthesilea, Troya'da sitat gətirərək dedi:

Gözlərimiz, əzalarımız eyni gördüyümüz ümumi işıq, nəfəs aldığımız bir hava və yediyimiz yeməklərdən fərqli olaraq kişilərdən aşağı deyilik. Cənnətin bizə bəxş etdiyi insana nəyi inkar etdi? [2]

Josine Blok'a görə, Amazonomachy bir Yunan qəhrəmanı təyin edərkən iki fərqli kontekst təqdim edir. Ya Amazonlar qəhrəmanın bir canavar üzərində qələbəsindən sonra ölkəni tərk etdiyi fəlakətlərdən biridir və ya qəhrəmanın evlilik və nəsildə insan cinsiyyətindən uzaqlaşdığı Attis motivinin ifadəsidir. [3]

V əsrdə Əhəmənilər Fars İmperiyası Qədim Yunanıstana qarşı bir sıra hücumlara başladı. Bu səbəbdən bəzi alimlər, 5-ci əsr Yunan sənətinin əksəriyyətində farsların kentavrlar və Amazonların fiquru vasitəsilə alleqorik şəkildə göstərildiyinə inanırlar. [4]

Müharibə, qədim yunan sənətində çox məşhur bir mövzu idi, məbədlərdəki möhtəşəm heykəltəraşlıq səhnələrində, həm də saysız -hesabsız Yunan vazalarında təmsil olunmuşdu. Ümumiyyətlə, uydurma və mifik döyüşlər mövcud olan bir çox tarixi döyüşlərə tabe olaraq seçildi. Nəhənglərin irqi ilə Olimpiya tanrıları arasındakı döyüş Homer və Gigantomachy -nin səhnələri ilə yanaşı, Amazonomachy də populyar bir seçim idi.

Daha sonra, Roma sənətində, döyüş səhnələrinin mürəkkəb relyeflərini təsvir etmək dəb halına gəldikdə, sonrakı Roma lahitlərinin tərəflərində bir çox təsvirlər var. Səhnələr mozaika üzərində də göstərildi. İntibah dövründə və xüsusən də Barok dövründə orta əsr təsvirləri artdı.

Parthenon Editin Qərb metopları

Yunan heykəltəraşı Kalamis, Afina Akropolunda Yunan tanrıçası Afinaya həsr olunmuş Parfenonun qərb metoplarının dizaynına aiddir. [5] [6] Parthenonun qərb metopları yunanlar və Amazonlar arasındakı döyüşü təsvir edir. Kəsilmiş vəziyyətinə baxmayaraq, alimlər ümumiyyətlə bu mənzərənin Amazonanın Attikaya hücumunu təmsil etdiyi ilə razılaşırlar. [7]

Athena Parthenos qalxanı Redaktə edin

Phidias tərəfindən heykəltəraşlıq edilən Athena Parthenos qalxanı yıxılmış Amazonu təsvir edir. Athena Parthenos, Afinada Parthenon içərisində, əsas təsvirlərdən və kiçik qədim nüsxələrdən məlum olsa da, itirilmiş əsas dini obraz olan Afinanın kütləvi bir xrizelafant heykəli idi. [8]

Bassae Frieze Apollon Məbədində

Bassae'deki Apollon Məbədindəki Bassae Frizesi, Trojan Amazonomachy və Heraclean Amazonomachy'yi əks etdirən bir sıra plitələrdən ibarətdir. Trojan Amazonomachy, Penthesilea'nın Axilles tərəfindən öldürüldüyünü göstərən üç blokdan ibarətdir. Heraclean Amazonomachy, səkkiz blokdan ibarətdir və Amazon kraliçası Hippolitanın kəmərini ələ keçirmək uğrunda Heraklesin mübarizəsini təmsil edir. [9]

Halicarnassus Məzarından Amazonomachy frizi

Halicarnassus Anıtkabirindən bir Amazonomachy frizinin bir neçə bölməsi indi Britaniya Muzeyindədir. Bir hissədə təəccüblü bir şəkildə başının arxasında bir çubuq tutarkən Amazonun saçından tutan Herakles təsvir edilmişdir. Bu Amazonun Amazon kraliçası Hippolyta olduğuna inanılır. Heraklesin arxasında, Amazon döyüşçüsü ilə qalxanları vuran bir Yunan əsgərinin səhnəsi var. Başqa bir lövhədə, qalxan qalxaraq özünü müdafiə edən bir Yunanıstanlı bir Amazon yüklü göstərilir. Bu Yunanıstanın zəhməti əsnasında Heraklesə qoşulan Theseus olduğuna inanılır.

Digər Redaktə

Micon, Amazonomachy'yi Afina Qədim Agorasının Stoa Poikile üzərində çəkdi və indi itdi. [10] Phidias, Olimpiyadakı Zeusun xrizelafantin heykəlinin ayaq altlığında Amazonomachyanı təsvir etdi. [11]

2018-ci ildə arxeoloqlar Slovakiyanın Slatina nad Bebravou kəndi yaxınlığındakı Kelt qurbanlıq yerində bir Yunan döyüşçüsünün döş nişanının bir hissəsi olan bürüncdən hazırlanmış relyeflə bəzədilmiş çiyin lövhələri tapdılar. Slovakiya Arxeologiya İnstitutunun direktor müavininin sözlərinə görə, bu, Slovakiyadakı ən qədim Yunan incəsənət qalıqlarıdır. Tədqiqatçılar parçaları təhlil edərək bir zamanlar Amazonomachyanı təsvir edən bir relyefin bir hissəsi olduğunu təyin etdilər. [12]

Orontesdəki Antakyadakı Daphne'dən eramızdan əvvəl 4. əsrdə bir hippey ilə mübarizə aparan Amazon döyüşçüsünün yaxınlaşması


Hansı şəhərətrafı ərazilərdə heroin qaynar nöqtələr var? Cavab sizi təəccübləndirə bilər

Küçənizdəki dərmanlar. Opioid epidemiyası haqqında danışanda insanların çoxu "mənim həyətimdə deyil" deyə düşünür. Narkotik probleminin nə qədər yaxın olduğuna və məhsulun bura qədər nə qədər yol qət etdiyinə təəccüblənə bilərsiniz.

Bu, dünyanın ən işlək sərhəd keçid yeridir! San Dieqonun cənubundakı San Ysidro limanı. Avtomobillər hər gün Tijuanadan geri çəkilir. Altmış min nəqliyyat vasitəsi keçir və bəziləri qanunsuz narkotik saxlayaraq boşaldı.

"Əlbəttə ki, hər gün bir çox qanun pozuntusu görürük. Narkotik, heroin, fentanil ”, - ABŞ Gömrük və Sərhəd Mühafizəsindən Sidney Aki bildirib.

Yalnız Meksikalılar daşımır-Narkotik ticarəti ilə məşğul olanların 73 faizi, narkotik maddələri geri qaytarmaq üçün sərhəddən keçən Amerika vətəndaşlarıdır. İyirmi min sərhəd mühafizəçisi narkotik alverinə maneə törətməyə çalışır. Əvvəllər Yaxın Şərqdən gələn heroin indi Meksikada sürətlə inkişaf edən bir işə çevrildi.

“Gündəlik. Deyə bilərəm ki, hər gün giriş limanında təxminən 5 ilə 12 yük tutulur. Aki, bu il, bu günə qədər, 300 kilo eroinin ABŞ -a girdiyini gördük. “Fentanyl, eroindən təxminən yüz qat daha güclü bildiyiniz kimi, burada təxminən 75 kilo tutduq. "

Xüsusi təlim keçmiş itlər müayinə öncəsi ərazidə gəzirlər. Bir zərbə alsalar, avtomobillər Kaliforniyaya girməzdən əvvəl eroin tranzit zonası sayılan diqqətlə gizlədilən qaçaqmalçılığı tapmaq üçün əllə və xüsusi rentgen cihazlarından istifadə edərək daha geniş şəkildə araşdırılır.

“Ətraflı narkotik ticarəti təşkilatları müxtəlif üsullardan istifadə edir. Nəqliyyat vasitələrinə gəldikdə, bunu dörddəbir panellərdə görürük və Aki, bunu arxa panellərdə görürük. Bunu təkərlərdə, avtomobilin altına yapışdırılmış şinlərdə, damda, zəmində, qaz çənində, narkotik ticarəti təşkilatlarının onu ABŞ -a gətirməyə çalışdıqları müxtəlif yollarda görürük. "

ABŞ -da tələbat artdıqca, eroin ələ keçiriciliyi 200%-dən çox artır.

Sürücü yağışı altında belə, ABŞ Gömrük və Sərhəd Mühafizəçiləri burada ABŞ -a qanunsuz narkotik axını dayandırmağa çalışırlar. Ancaq hər maşın dayandıqda, hər bir qaçaqmalçı tutuldu və narkotik ələ keçirildi, daha çox avtomobil yollarında şimala gedən maşınlar və narkotik maddələr ABŞ -ın hər tərəfində damarlara yayıldı.

Motosiklet dəstələri, kirayə və şəxsi avtomobillərdəki sürücülər və ticari yük maşınları, narkotikləri insanların hər gün öldüyü Çikaqoda satıcılara çatdırır. Opioid böhranı yalnız bir hüquq -mühafizə orqanı yükü deyil, həm də bir səhiyyə drenajıdır.

Cook County baş həkim müayinəsi Dr. Ponni Arunkumar, "2015-ci ilə nisbətən 2016-cı ildə opioid və opioidlə əlaqəli ölüm sayında böyük bir artım gördük. Latın əhalisində daha çox şey gördük. Onları gənc əhalidə daha çox görürük. 60 yaşlarında olan insanları gördük. "

Haşhaşdan hazırlanan heroin köhnə bir dərmandır. Qədim yazı nümunələrində - "sevinc bitkisi" adlandırılırdı.

Northwestern Tibb dərman tədqiqatçısı Dr Richard Miller, "O günlərdə tiryək haqqında çox şey bildiklərini açıq şəkildə ifadə etdilər.

Ancaq 1800 -cü illərin kimyaçıları, tiryək toxumlarının ağrı ilə mübarizə gücünü qanuni olaraq bir laboratoriyada istifadə etmədilər.

Dr Miller, "Morfin olan kimyəvi molekulu götürdüyünüz zaman, onunla müxtəlif yollarla oynaya, eroin hazırlaya bilərsiniz."

Morfin kimi, eroin də tənəffüs yolları xəstəlikləri olan xəstələr üçün bir ağrı kəsici olaraq qanuni olaraq bir zamanlar tətbiq olunurdu. Alman şirkəti Bayer, aspirin istehsalçısı, dərmanın onlara 'qəhrəmanlıq' hiss etdirdiyini söylədi. Ancaq bu gün təmiz heroin küçələrdə satılan şey deyil.

Şəhərin hər yerində fentanil ilə əlaqəli ölümlərin sayı əvvəlkindən daha çoxdur. Bunun səbəbi, daha güclü heroinə tələbatın olmasıdır və satıcılar laboratoriyada istehsal olunan fentanil əlavə edərək qazanclarını artırırlar. Baş tibbi müayinə Dr Ponni Arunkumar, rəqəmlərinin fentanil ilə əlaqəli həddindən artıq dozada ölüm hallarının yüzdə 82 artdığını göstərdiyini söyləyir.

"Fentanil, eroinə bənzər bir təsirə malikdir. Tənəffüs depressiyasına səbəb olur, amma eroindən daha güclüdür. Doktor Arunkumar, heroindən təxminən 100 qat daha güclü olduğunu söylədi.

Daha sonra insanları deyil, filləri sakitləşdirmək üçün istifadə edilən heroindən 10 min dəfə güclü bir dərman olan karfentanil var.Bəzi narkotik satıcıları, çox vaxt alıcının xəbəri olmadan çox təhlükəli maddəni partiyalarına daxil edirlər. Çox zəhərli aşqarlar səbəbiylə adi bir antidot olan nalokson həmişə işləmir.

DEA Chicago Field Division -dan məsul xüsusi agentin köməkçisi Karen Flowers, "ümumiyyətlə eroinin həddindən artıq dozasının bir dəfə nalokson tətbiqinə ehtiyacınız olacağını düşünürdünüz. Fentanil əsaslıdırsa, 2, 3, 4 dəfədir. "

"Və artıq o qədər də uğurlu deyil?" soruşdu Dina Bair.

"Yox. Bu qorxuncdur "dedi Agent Çiçəklər.

Və bu, epidemiya ilə mübarizə aparmaq üçün daha çox məhsula və daha çox pula ehtiyac yaradır. İstifadəçiləri öləndə satıcılar boğulur.

"Bu çox ciddi bir problemdir. Opioid asılılığı ən azından ömürlük həbs cəzasıdır. Hər gün bir çağırışdır. Ən pis vəziyyət ölüm cəzasıdır "dedi Agent Çiçəklər.

İllinoysda ən çox ölüm Çikaqoda baş verdi.

"Çikaqonun cənub və qərb tərəfində çoxlu küçə işlərinin yaxınlaşdığını görürük" dedi Agent Çiçəklər.

Əyalət daxilində, demək olar ki, hər il opioidlərdən, xüsusən də heroindən təsirlənir. Opiatlar cinayətdən və ya avtomobil qəzasından daha çox insanı öldürür. Hətta daha kiçik ölkələr ölümlə nəticələnir.

DuPage County -də həkim, həddindən artıq dozalarda atlamanın 2015 -ci ildən 2016 -cı ilədək yüzdə 53 olduğunu söylədi. Lombarddan Napervilleə, Addisondan Oak Brook'a qədər hər il isti nöqtələr dəyişir, ölümlər hər yerdədir. Təkcə keçən ilin ilk yarısında Cook County-da təxminən yüzdə yüz sıçrayış oldu. Və McHenry County-də Woodstock, Crystal Lake, McHenry və Hillsdəki Göldəki ölümlərdən qaynaqlanan 25 faizlik artım. Lake County -də rəqəmlər düz idi və hər il təxminən 35-40 adam ölürdü. Ən böyük fəaliyyət Waukeganda idi, ancaq Antakya, Dairəvi Göl, Mundelein, Vernon Hills və Şimali Çikaqo kimi şəhərlərin hamısı təsirləndi.

Son on ildə - Amerika tarixində əvvəlkindən daha çox insan qanunsuz narkotik istifadə etmişdir. 2010 -cu ildən bəri Amerika heroinin istifadəsi dörd qat artdı.

"ABŞ -ın qatıldığı son üç müharibədə bu rəqəmləri tutduğumuz rəqəmlərə çatırıq. Agent Flowers, qarşısının alınması və müalicənin tətbiqi ilə birlikdə bu döyüşlə mübarizə aparmağımızın yeganə yoludur.


Trysa Heroonundan Döyüş Səhnəsi - Tarix

Gianfranco Adornato, Eva Falaschi, Alessandro Poggio Milano: LED Questa raccolta di co. daha çox A cura di Gianfranco Adornato, Eva Falaschi, Alessandro Poggio
Milano: LED

Araşdırmalar bir -birindən fərqli olaraq, ən çox yayılmış işlərin ən qədimlərindən biridir. Mövzular bir -birindən fərqlənməmişdən əvvəl, bir çox mövzularda, həm də dünya miqyasında, həm də mədəniyyətdə və ya mədəniyyətdə sənətkarların fikirləri ilə fərqlənir.
Mükəmməl bir sənətkarlıq əldə etmək üçün bir neçə gündən sonra yaradın. Sotto nağılları bir-birindən fərqlənmir və hər şeyi başa çatdırmaq üçün bütün materialları hazırlamaq lazımdır.
Çoxsaylı disiplinlər arasında ən çox maraqlandıran mövzular arasında fikir mübadiləsi aparılacaq və müxtəlif mövzularda bir çox fərqli mövzulara baxılacaq. trattatistica antica sull 'arte e sulla pittura, və daha çox rəngsiz bir filosofiche sui colori və la loro percezione.

Müəllif: Gianfranco Adornato, Eva Falaschi, Alessandro Poggio. İçində: Περὶαφικῆς. Pittori, Tecnic. daha çox Müəllif: Gianfranco Adornato, Eva Falaschi, Alessandro Poggio.

İçində: Περὶαφικῆς. Pittori, Tecniche, Trattati, Testimonianze e Ricezione yarışması, 7-13. Milano: LED.

Məqalədə, eramızdan əvvəl 4 -cü əsrə aid Yunan İncəsənətində yenilikçi impulslar təmsil olunaraq araşdırılır. Ətraflı Məqalədə, eramızdan əvvəl IV əsrə aid Yunanıstan İncəsənətindəki yenilikçi impulslar, memarlıq heykəltəraşlığındakı Katalon qaban ovunun nümayəndələri araşdırılaraq nəzərdən keçirilir. Trysa Qəhrəmanı (qədim Likiya, indiki Türkiyə) olaraq bilinən qərb Anadolu abidəsinin proqramında bu mifin ikonoqrafik xüsusiyyətlərindən irəli gəlir. Əvvəlki ənənə ilə müqayisə, yoldaşlarının kömək etdiyi yaralı ovçuların önəmini ortaya qoyur. Bizə məlum olan bu mifdəki ovçular arasında həmrəylik mövzusu üçün yeganə paralel, Trysa Heroonundan bir neçə onilliklər sonra yaradılan Tegea'daki Athena Alea məbədinin (Peloponnese, materik Yunanıstan) şərq alınlığında tapıla bilər. Qəzet təkcə bu ikonoqrafik yenilikdən deyil, həm də sənətkarların hərəkətliliyini və Anadolu ilə Yunanıstan arasındakı himayə sahəsini vurğulayaraq Egeyin iki sahilinin mümkün əlaqələrini araşdırır.

Yeniliklər və sirkolaziyalar. La caccia al cinghiale calidonio nel IV A.C., Anatolia e Grecia, «Annali della Scuola Normale Superiore di Pisa. Cinsi di Lettere və Filosofiya », s. 5, 11 (2019), s. 137-157, 371-372. ISSN 0392-095X.

Bu yazının məqsədləri çoxdur. Birincisi, tarixin ilk arxeometrik analizini təqdim edir. daha çox Bu yazının məqsədləri çoxdur. Birincisi, hazırda Britaniya Muzeyində saxlanılan Xanthosdan (Likiyanın qədim bölgəsi, indiki Türkiyə) eramızdan əvvəl beşinci əsrə aid üç heykəlin mərmərinin ilk arxeometrik analizini təqdim edir. Qəzet, arxeometrik araşdırmanın nəticələrini Şərqi Aralıq dənizinin daha geniş üfüqü kontekstinə qoyaraq, Likiyada mərmərin istifadəsini də əks etdirmək niyyətindədir.
Xanthosdan olan üç heykəlin çoxşaxəli araşdırması bizə bu dövrdə ağ mərmərin rolu haqqında düşünmək imkanı verir. Ümumiyyətlə Yunan sənətkarlığı ilə əlaqəli olaraq, fərqli siyasi və mədəni sahələr arasında əlaqəni gücləndirən nüfuzlu bir material olduğu görünür.

Likya Abidələri üçün Ağ Mərmər: Xanthosdan eramızdan əvvəl Beşinci əsr Peplophoroi, «Marmora» 14 (2018), s. 37-52. ISSN 1824-6214.

Gianfranco Adornato, Eva Falaschi, Alessandro Poggio Milano: LED Questa raccolta di co. daha çox A cura di Gianfranco Adornato, Eva Falaschi, Alessandro Poggio
Milano: LED

Araşdırmalar bir -birindən fərqli olaraq, bir -birinin ardınca ən çox yayılmış və ən çox yayılmış dərslərdir. Mövzular bir -birindən fərqlənməmişdən əvvəl, bir çox mövzularda, həm də dünya miqyasında, həm də mədəniyyətdə və ya mədəniyyətdə sənətkarların fikirləri ilə fərqlənir.
Mükəmməl bir sənətkarlıq əldə etmək üçün bir neçə gündən sonra uğur qazanın. Sotto nağılları bir-birindən fərqlənmir və hamısını bağışlayır və hər şeyi başa çatdırır və bu mövzunu daha yaxşı başa düşür.
Çoxsaylı disiplinlər arasında ən çox maraqlandıran mövzular arasında fikir mübadiləsi aparılacaq və müxtəlif mövzularda bir çox fərqli mövzulara baxılacaq. trattatistica antica sull 'arte e sulla pittura, və daha çox rəngsiz bir filosofiche sui colori və la loro percezione.

Müəllif: Gianfranco Adornato, Eva Falaschi, Alessandro Poggio. İçində: Περὶαφικῆς. Pittori, Tecnic. daha çox Müəllif: Gianfranco Adornato, Eva Falaschi, Alessandro Poggio.

İçində: Περὶαφικῆς. Pittori, Tecniche, Trattati, Testimonianze e Ricezione yarışması, 7-13. Milano: LED.

Məqalədə, eramızdan əvvəl 4 -cü əsrə aid Yunan İncəsənətində yenilikçi impulslar təmsil olunaraq araşdırılır. Ətraflı Məqalədə, eramızdan əvvəl IV əsrə aid Yunanıstan İncəsənətindəki yenilikçi impulslar, memarlıq heykəltəraşlığındakı Katalon qaban ovunun nümayəndələri araşdırılaraq nəzərdən keçirilir. Trysa Qəhrəmanı (qədim Likya, indiki Türkiyə) kimi tanınan qərb Anadolu abidəsinin proqramında bu mifin ikonoqrafik xüsusiyyətlərindən irəli gəlir. Əvvəlki ənənə ilə müqayisə, yoldaşlarının kömək etdiyi yaralı ovçuların önəmini ortaya qoyur. Bizə məlum olan bu mifdəki ovçular arasında həmrəylik mövzusu üçün yeganə paralel, Trysa Heroonundan bir neçə onilliklər sonra yaradılan Tegea'daki Athena Alea məbədinin (Peloponnese, materik Yunanıstan) şərq alınlığında tapıla bilər. Qəzet təkcə bu ikonoqrafik yenilikdən deyil, həm də sənətkarların hərəkətliliyini və Anadolu ilə Yunanıstan arasındakı himayə sahəsini vurğulayaraq Egeyin iki sahilinin mümkün əlaqələrini araşdırır.

Yeniliklər və sirkolaziyalar. La caccia al cinghiale calidonio nel IV A.C., Anatolia e Grecia, «Annali della Scuola Normale Superiore di Pisa. Cinsi di Lettere və Filosofiya », s. 5, 11 (2019), s. 137-157, 371-372. ISSN 0392-095X.

Bu yazının məqsədləri çoxdur. Birincisi, tarixin ilk arxeometrik analizini təqdim edir. daha çox Bu yazının məqsədləri çoxdur. Birincisi, hazırda Britaniya Muzeyində saxlanılan Xanthosdan (Likiyanın qədim bölgəsi, indiki Türkiyə) eramızdan əvvəl beşinci əsrə aid üç heykəlin mərmərinin ilk arxeometrik analizini təqdim edir. Qəzet, arxeometrik araşdırmanın nəticələrini Şərqi Aralıq dənizinin daha geniş üfüqü kontekstinə qoyaraq, Likiyada mərmərin istifadəsini də əks etdirmək niyyətindədir.
Xanthosdan olan üç heykəlin çoxşaxəli araşdırması bizə bu dövrdə ağ mərmərin rolu haqqında düşünmək imkanı verir. Ümumiyyətlə Yunan sənətkarlığı ilə əlaqəli olaraq, fərqli siyasi və mədəni sahələr arasında əlaqəni gücləndirən nüfuzlu bir material olduğu görünür.

Likya Abidələri üçün Ağ Mərmər: Xanthosdan eramızdan əvvəl Beşinci əsr Peplophoroi, «Marmora» 14 (2018), s. 37-52. ISSN 1824-6214.

Il mito greeco ha potuto travalicare le coordinate spaziali e temporali della civiltà che gli öldü. daha çox məlumat yunan dilini öyrənmək və əlaqələndirmək üçün bir yarışma mədəniyyəti təşkil edir. I miti greci - nella doppia accezione letteraria e visiva - oxşar elementlər propri della sola memoria occidentale deyil. Mövzular "ən yaxşı" mövzularında bir araşdırma ilə əlaqədardır.
Mantıksal olaraq, ağcaqanadların yunan dilində yayılmasının bir yolu var. Əlavə olaraq, bir çox maraqlı mövzulardan biri də Mediterraneo -da ən vacib mövzulardan biridir və bu proqramlar böyük ölçüdə öyrənilir.
Müntəzəm araşdırmalara görə, Mediterraneo Oriental primal del periodo ellenistico all impulsion mitologiche all myimpiego. Xüsusi olaraq, Mediterraneo oryantal bölgələrdəki ən çox yayılmış mənzərələr yunan dilinin mədəni mənşəyinə aiddir.
--
Məqalə, Helenistik dövrdən əvvəl Şərqi Aralıq dənizi sənətində mifoloji obrazların istifadəsini araşdıraraq "Zum Bild das Wort" mövzusuna toxunur. Anadolunun cənub -qərbində, eramızdan əvvəl VI -IV əsrlər arasında özünəməxsus bir sənət dili ilə xarakterizə olunan bir bölgə olan Likiyaya xüsusi diqqət yetirilir. Bu bölgə xarici mədəniyyət cərəyanlarına çox həssas idi. Xüsusilə, eramızdan əvvəl IV əsrdə sülalə və elit məzarların bəzədilməsində mifoloji obrazların mühüm rol oynadığı Yunan mədəniyyəti və sənəti çox təsirli idi. Bellerophon və Chimera nümunələrindən Caeneusun digərinə keçərkən, Likiyada ikonoqrafik sxemlərin dəyişməsini və yerli mesajları çatdırmaq üçün istifadə olunan xüsusi vizual seçimləri araşdırır. Üstəlik, Şərqi Aralıq dənizinin daha geniş mədəni və bədii üfüqündəki Likya'nın yerini işıqlandırır.

Il mito greeco ha potuto travalicare le coordinate spaziali e temporali della civiltà che gli öldü. daha çox məlumat yunan dilini öyrənmək və əlaqələndirmək üçün bir yarışma mədəniyyəti təşkil edir. I miti greci - nella doppia accezione letteraria e visiva - oxşar elementlər propri della sola memoria occidentale deyil. Mövzular "ən yaxşı" mövzularında bir araşdırma ilə əlaqədardır.
Mantıksal olaraq, ağcaqanadların yunan dilində yayılmasının bir yolu var. Əlavə olaraq, bir studiya və ya bir qrup mediterraneo var, bu proqramlar ən vacib mövzulardan biridir.
Müntəzəm araşdırmalara görə, Mediterraneo Oriental primal del periodo ellenistico all impulsion mitologiche all myimpiego. Xüsusi olaraq, Mediterraneo oryantal bölgələrdəki ən çox yayılmış mənzərələr yunan dilinin mədəni mənşəyinə aiddir.
--
Məqalə, Helenistik dövrdən əvvəl Şərqi Aralıq dənizi sənətində mifoloji obrazların istifadəsini araşdıraraq "Zum Bild das Wort" mövzusuna toxunur. Anadolunun cənub -qərbində, eramızdan əvvəl VI -IV əsrlər arasında özünəməxsus bir sənət dili ilə xarakterizə olunan bir bölgə olan Likiyaya xüsusi diqqət yetirilir. Bu bölgə xarici mədəniyyət cərəyanlarına çox həssas idi. Xüsusilə, eramızdan əvvəl IV əsrdə sülalə və elit məzarların bəzədilməsində mifoloji obrazların mühüm rol oynadığı Yunan mədəniyyəti və sənəti çox təsirli idi. Bellerophon və Chimera nümunələrindən Caeneusun digərinə keçərkən, Likiyada ikonoqrafik sxemlərin dəyişməsini və yerli mesajları çatdırmaq üçün istifadə olunan xüsusi vizual seçimləri araşdırır. Üstəlik, Şərqi Aralıq dənizinin daha geniş mədəni və bədii üfüqündəki Likya'nın yerini işıqlandırır.


Giriş seçimləri

1 Kritdə səyahətlər 1 (1837) 145–146. Həmçinin bax Pendlebury, J., The Archeology of Crete (1971) 313 maps 17 and 18. Google Scholar

2 Powell, Dilys, The Villa Ariadne (1982) 11 .Google Scholar Cf də JHS 49, 1929, 226 BSA 30. Sess. 1928–1930, 1932, 268.

3 Aralarında işlənmiş bir kireçtaşı da var idi, çox güman ki, dəfn edilmiş bir cippus, mən qarşıdakı bir məqalədə məşğul olduğum Finikiya formasını düşünürəm.

4 Bu tarixlər, xüsusən protogeometrik, klassik və Ellenistik dövrlərə aid olan materialın daha da nəzərdən keçirilməsi üçün yenidən qiymətləndirilməlidir.

5 Bu günə qədər bir binanın bir küncü qazılmışdır (Bax Şəkil 4 solda).

6 Cf. məs. Vergina,, Ανδϱὸνιϰος, Μ. , Βεϱγὶνα Ι, Τó νεϰϱοταφεῖον τῶν τύμΒων (1969) 10 ff. pls 8, 9. Google Alimi Ialysos,, Gates, Ch. , Kremasyondan Inhumasyona qədər, 1983, 19 f. Google Scholar 28f və Siderospilia, Prinias, (infra n.10), Şek. 476, 477.

7 Kəllə solunun Şəkil 8 -ə baxın. Onların motivləri Kritdə Minoan dövrlərindən bəri mövcud olduğu bilinən bir zərgərlik növündən qaynaqlanır (bax: R. Seager (infra 24) 72 Şəkil 41-42 və Alexiou, S. - Platon, N. - Guanella, H., Das antike Kreta (1967) 20 Google Akademik Şəkil 37 xüsusilə ortada olan Cf. həmçinin Bosanquet, RB, Praesos I, BSA, 8, 1901 - 1902, 243 Şəkil 12Google Scholar, 244 rozetlər bitər), lakin daha çox 7 -ci əsrə bənzəyir. Rodosdan qızıl rozet zərgərlik əşyaları (bax: Hampe-Simon (infra. n.90) 209, 302 Şəkil 322)-filligran olmadan-və xüsusilə 7-ci əsrin sırğaları. İndi Britaniya Muzeyində olan Melosdan.

8 İlk ehtimal üçün Wartke, R.B., Iran-Urartu, Vam Kleine Schriften, 7 (1987) 23-24, Şəkil 12 İkinci R. Seager üçün Google Alimi, yuxarıda n.7.

9 Hall, E.H. , Şərqi Kritdəki qazıntılar, Vrokastro (1914) 154 - 172 .Google Scholar

10 Bu yaxınlarda baxın Creta antica, Italiano Cento anni di archeologia (1884-1984), 1984, 238ff Şek. 444, 467 biblioqrafiya ilə.

11 Ən son bax Lambrinoudakis, V.K. , Hägg'deki Geometric Naxos'daki Ataların Venerasyonu, R. - Marinatos, N. - Nordquist, G.C. , Erkən yunan dini praktikası (1988) 238 .Google Scholar 24 və 59 -cu infra -dan bəzi şərhlərindən tənqidi uzaqlığıma da baxın.

12 Ailənin təfsiri üçün Bosanquet, R.C. - Dawkins, R.M. BSA -da, Əlavə edin. 1 (1923), 151 - 152 .Google Alimi Daha Sonra Kurtz, D.C. - Boardman, J., Yunan dəfn adətləri, 1971, 56 Google Alimi, 349 və son olaraq V. Lambrinoudakis, 11 -ci sətir.

13 Buna görə Şəkil 9 sağa və sola baxın. Əslində, mənim fikrimcə ən qədim olan və protogeometrik dövrdə tarixlənə bilən A xəndəyi, qismən hörgü ilə üzlənmiş (sonradan?) Tikilmiş məzarı olan bir mil məzarının qarışığı kimi görünür (L nümunələrinə baxın. Niklasson, K. - Sönnerby, Aegaeum 1, Thanatos, Liège 1986 (1987) 219 ff.) Bir araya gətirərək içərisində inhumasiya və kremasiya olan Cypriote III məzarları (Kaloriziki T 40). Google Alimi

14 Paris, Luvr, G. 197 cf. Simon, E., Die griechische Vasen (1976), 107-108 Şəkil 133Google Scholar, 500/490 BC.

15 Məsələn Parçalarla Villa Giulia 11688 -dəki zəng krateri (bax Clairmont, Chr., AJA 57, 1953, 85 - 89 pl. 45. şəkil 1CrossRefGoogle Scholar pl. 46 əncir. , H., Les représentations dans la ceramique attique du IV em siècle (1951) I, 211.II, pl. XXII, 1Google Scholar və son olaraq Vollkommer, R., Herakles klassik Yunanıstan sənətində (1988) 32 və 35 əncir. 45. Google Alimi Həmişə eyni olmasa da, Alkmenenin oturduğu pirin inşası kimi görünür (Trendall, AD - Webster, TBL, Illustrations of Greek Drama (1971) III Google Scholar, 3-8 və bu yaxınlarda Gogos , S., ÖJh 55, 1984, 32 Şəkil 3) .Google Scholar

16 Məsələn Analatos protoattic hydria və amforada E. Simon (Supra n.14), 39-41 -ə uyğun olaraq 700 və 690 -cı illərə aiddir.

17 Bax Αεμπέση, Αγγ. , Οι στῆλες τοῦ Πϱινιά (1976) 21 - 22 Google Scholar, Plitələr 2-3, Stele A1. Alianelli türbəsindəki ölü qadının geyimi 286 (Nafissi, Magna Grecia, II Mediterraneo, le metropoleis e la fondazione delle colonia I (1985) 197 əncir. 287–288) .Google Scholar

18 Maraqlıdır ki, payızda götürüləcək olan meyvələr, aid olduğu kremasiya atəşinin atılacağı bir dövrdür. Naxosdakı həndəsi kremasiyalardan dəfn əncirləri və üzümlərin digər paralelləri üçün ADelt Chronica'daki Ph. Zapheiropoulou, 21, 2, 1966, 393 -ə baxın .Google Scholar

19 Əzilmiş gəmilər çox vaxt ölülərə qurban kəsməklə əlaqələndirilir. Ən sona da baxın V. Lambrinoudakis (yuxarıda n.11) 240.

20 Eyni qrupa aid olan və bir qədər yandırılmış olan bu içmə qabları və kalatos, kremasiya bitdikdən dərhal sonra baş verən bir rituala aid ola bilər.

21 Ümumiyyətlə cənazə mərasimləri üçün: Stengel, P., Opferbrauche der Griechen, 1910, 1 ffGoogle Scholar Eitreim, S., Opferritus und Voropfer der Griechen und Römer, 1915, 1 ffGoogle Scholar Andronikos, M. Archeolda. Homerica 1968, 127 ff.Google Scholar Kurtz-Boardman (yuxarıda n.12) 65-67 (həndəsi dövr), 142-161 və 359-60-cı illərdə qeydlər. Cənazə yeməkləri üçün Malten, L., RM -ə baxın. 38-39, 1923 - 1924, 300 ff.Google Scholar və son zamanlar: Hägg, R., Asine'deki həndəsi nekropolda dəfn yeməkləri? 8 -ci əsrdə Yunan İntibahında. Eramızdan əvvəl. Ənənə və Yenilik Proc. 2 -ci stajçı. Simp. İsveç İnstitutunda, Afina 1981, Stokholm (1983), 189 - 194 .Google Scholar. Əlavə quruluşlar üçün V. Lambrinoudakis (yuxarıda n.11) 239 və fn.11.

22 Materialı diqqətlə araşdıran və nəticələrini yazan Dr. Ümid edirəm ki, qəbiristanlığın antropoloji materialı və xüsusən pirlərdən əldə etdiyimiz əməkdaşlığımız davam edəcək.

23 Chalopota dərəsi, kremasiya sahəsinin qərbindən təxminən yüz metr uzaqda axır.

24 Naxos cf. -dəki Metropolis sahəsindəki həndəsi nekropolun içərisində tapılanlar kimi hər hansı bir tikintiyə dair heç bir dəlil olmadığından. V. Lambrinoudakis (11.11 -ci ildən yuxarı), 238–, bu təbəqənin söndürüldükdən sonra pirenin bir növ möhürlənməsi olduğunu düşündük. Mochlosdakı düzbucaqlı EM -MM korpuslarının bəziləri üçün, ehtimal ki, ağacdan, qamışdan və gildən ibarət bir növ düz dam da qəbul edilmişdir (Bax Seager, RB, Mochlos Adasında Kəşfiyyat (1912) 46 Google Scholar və Pini, I., Beiträge zur minoischen GräberKunde (1968) 7 və 8) .Google Scholar

25 KK xəndəyinin amforasının örtülmə tərzi və daşların onu əhatə etməsi, "tombe singole a pithos" adlanan yerə çox oxşardır. Levi, D., ASAtene 10-12, 1927 - 1929, 100 ff.Google Scholar əncirləri tərəfindən təsvir və təsvir edilən Arkadesdəki 20, 24 və 27. 75 və 77. Mənim fikrimcə ən əhəmiyyətli nəticə, Eleutherian amforasının içərisində yandırılmış sümüklərin çox təmiz olmasıdır, açıq -aydın kül və piririn kömüründən diqqətlə ayrılmışdır.

26 Xüsusilə 23, 28-34. 111-112. 120. 127–128. 139. 163–170. 237-241. 255-256.

27 Cf. Palaepafos - Skales (infra n.39) 89.

28 Bu tip Giritin mərkəzi və şərqində yayılmış ola bilərdi. Oxşar nümunələr nadir hallarda nəşr olunsa da Knossosdan (bax. Hartley, M., Erkən Yunan Vazitləri Krit, BSA 31, 1930 - 1931, 79 şəkil 10 no. 49 Google Scholar, Fortezza, Coldstream, JN, Geometric Pottery) 1968) 247 Google Scholar pl.55 və Palaikastro (bax: Dawkins, RM, Excavations at Palaikastro II, BSA 9, 1902 - 1903, 320 fig. 20,1.Google Scholar) Həmçinin bax: M. Ετεοϰρητιϰής περιοχής (1987) mətbuatda.

29 Beləliklə, məsələn, Knossosdan qara rəngdə ağa məlum olan texnika ilə böyük bir amfora parçası (Şəkil 17) (bax Coldstream, JN Antichitá Cretesi, Studi in onere di D. Levi II (1974) 163 pl. 15,4.Google Scholar Həmçinin Eleuthernian qəbiristanlığında qara rəngli griffinlərlə bəzədilmiş saxsı qab parçası tapıldı.

30 KK xəndəyində tapılan çömçə çox güman ki, bir kişini və koşan atı təmsil edir. Levi tərəfindən Arkades qəbiristanlığında, indi Heraklion Muzeyində tapılan "urna" dan (İnv. 8120). Bax Creta antica (yuxarıda n.10) 260 şək. 502.

31 İndiyə qədər Afina və Korinf MG/LG, Protokorin (Şəkil 18) və Korinf saxsı məmulatları Eleuthernadakı qəbiristanlığın qazılmış yerində təəccüblü dərəcədə çoxdur, amma bu günkü bildiyimə görə - Knossosda (Bax Coldstream, JN, Geometric Greece, (1977), 85, 168ffCrossRefGoogle Scholar Hədiyyə mübadiləsi eramızdan əvvəl 8 -ci əsrdə R. Hägg's Yunan İntibahı (yuxarıda n.21) 201-207).

32 Bax infra n.36 və 39-40.

33 Şimal sahilində, Eleutherna'dan təxminən 9-10 km aralıda, müasir bir insan üçün daha birbaşa yollarla və yollarla təxminən 3 saat gəzmək olar.

34 Zarafat etmələri qəbul edilməsə də (bax: Buchholz, H.-G. in Laser's, S., Sport und Spiel, Arch. Hom. T (1987) 126 ff.Google Scholar

35 Vatikan, Museo Gregoriano Etrusco, Inv. yox. 16757 bax E. Simon (yuxarıda 14) 86-87, Şəkil 74 (XXV). Həmçinin bu yaxınlarda Schefold, K., Homer und die Erzählungsstil der archaischen Kunst ΕΙΔΩΛΟΠΙΙΑ 1982 (1985) 20 - 21 əncir. 3Google Scholar (Bazeldəki bir amforada bənzər mövzu) və yuxarıda n.34, 126ff, Pl. V, 8.

36 Bax Dikaios, P., AA 1963, 126 ff.Google Scholar 147 Şəkil 15 və Karageorghis, V., Zypern, in Archaeologia Mundi (1968) 172 Şəkil 136Google Scholar və Salamis, Die Zyprische Metropole des Altertums (1970) 32f. 49, pl.4. Burada Salamisin məzarında dəfn edilmiş "şahzadənin" yunan (Afinalı və ya Euboea?) Olub -olmamasının mümkünlüyünü müzakirə etməyəcəyəm. Google Scholar və bu yaxınlarda Coldstream, JN in Archeology in Cyprus 1960–1985 (1985) 55) Google Scholar - ya yox. Kolyesinin Eleuthernian parçasına bənzərliyi, "moda" nın eyni görünüşü ilə diqqəti çəkir və yuvarlaq kristal boncuklar və qızıl boncuklar demək olar ki, oxşardır. Əlbəttə ki, Salaminian nümunəsində silindrik muncuqların olmadığını itirmək lazımdır - əgər itirməmişlərsə. Hər halda, Eleuthernian boyunbağı mənə Kipr nümunəsindən çox daha erkən görünür, amma əsas odur ki, zərgərin atelyesinin yeri nə idi? 'Şahzadə' yunan ola bildiyindən və ən azından 8 -ci əsri bilirik. Eretria'daki zərgər atelyesi (bax: Hägg's P. Themelis Yunan İntibahı, (yuxarıda n.21) 157–165) belə bir təsəvvür etmək olar ki, Euboean həndəsi ticarət donanması olan belə bir mərkəz uzaqda yerləşən mərkəzlərə zərgərlik verəcək. Ancaq belə bir fərziyyəni səhv hesab etməsəm də, boyunbağıların yaranmasının həllinin oreia krystallos kimi sərt daşla işləmə texnikası ilə əlaqəli olduğunu düşünürəm. Bu səbəbdən hər iki boyunbağı bu texnikanın illərlə tətbiq olunduğu bir mərkəzdə istehsal edilməlidir. Suriya və ya Kiprin özü kimi yaxın bir şərq mərkəzi (bax: Finikiyalı Kition və Encomi atelyeləri) demək olar ki, müəyyəndir, ancaq adanın daşı istehsal etdiyini və bu texnikanın unudulmadığını (və ya yenidən öyrədildiyini düşünürsə) Krit istisna edilə bilməz. Şərqi Aralıq dənizi zərgərləri, məsələn, Finikiyalılar, həndəsi dövrdə. (Mochlosdan ilk Girit nümunələri üçün bax: K. Seager (s.24) 48 IV, 11 şəkil 20, 55, VI, 27 şəkil 25. Tarixi nümunələr üçün həndəsi dövrdə Khaniale Tekke türbələrindən olan oreia krystallos boncuklarını və eyni qruplardan olan qızıl yivli muncuqları görürük (Boardmann, J., BSA 49, 1954, 226 nos. 30–42 pl. 28 və no. 52 pl. 29) .Google Alimi: Idaian mağarasında tapılan bənzər kristal - həm də kəhrəba - boyunbağı boncukları üçün bu yaxınlarda J. Sakellarakis, Hägg's, and alt. (1988) 184 ff.187 n.109 və 111. Google Scholar

37 Bu yaxınlarda Andeadaki-Vlazaki, M. tərəfindən nəşr olunan Stavromenos Rethymnis-dən bir məqaləyə baxın, Τόμος Τιμητιϰός για τον Ν. Πλάτωνα I – II (1967) 63 Şek. 5b və 15.Google Alimi Asanlıqla görə biləcəyiniz kimi, Eleuthernian nümunələri yuxarıda göstərilən fincandan fərqli olaraq bir neçə formada fərqlərə malikdir.

38 Tutacaqlar, hər disk gövdəyə üç çayla bərkidilmiş düz bir kəmərlə birləşdirilmiş iki disk şəkilli qoşma ilə qabın gövdəsinə atıldı. Hər bir sapın hər iki tərəfində sapı əlavənin hər bir diskinə bağlayan bükülmüş bir tel var. Lotus çiçəyinin əsasının ətrafında bir silsilə də var.

39 Cf. Karageorghis, V., BCH 90, 1966, 297 ffCrossRefGoogle Scholar BCH 95, 1971–2, 335ff. və Palaepaphos-Skales, Kiprdə Dəmir dövrü qəbiristanlığı I -II (1983) 112f. (Türbə 58) 119 və 125 nömrəli 89 nömrəli. 90.

40 Lotus çiçəyi tutacaqları olan qab növü Etruriyaya qədər ixrac edildi və oradakı yerli bürünc işlərinə təsir etdi (bax: Loschiavo, F., Macnamara, E., Vagnetti, L., Gec Kiprin İtaliyaya idxalı və yerli bürüncdəki təsiri iş, PBSR 53, 1985, 1 - 71) .Google Scholar Analoji növlərin nümunələri Frigiaasdakı Gordiondan və Atticadan da bilinir. Kritə gətirilən Kipr nümunələri sonradan yerli tunc işinə də təsir göstərdi (KCavron, Boardman, J. KrChron 23, 1971, 6 Google Scholar Plate A (idxal edilmiş və ya təsirlənmiş) Arkades, Levi, D. nümunələrinə baxın ASAtene 10– 12, 1927 - 1929, 472 - 475 şək. 590Google Scholar (təsirləndi) və başqa yerlərdə). Kiprdən olan metal gəmilər üçün bu yaxınlarda bax: Matthäus H., Metallgefässe und Gefässuntersätze der Bronzezeit, geomet geometchen und archaischen Periode auf Cypern (1985).

Fincanların və krateriskilərin şəklini (burada ətraflı izah etmək mümkün deyil) ilkin müqayisələr və təhlil yolu ilə olsa da, (10 -cu və 9 -cu əsrin ikinci yarısı) erkən bir tarixə meylliyəm. BC, bürünc qab kimi bahalı idxal olunan parçaların nəsildən -nəslə miras olaraq keçə biləcəyini və istehsalın xronologiyasının, xəndəkdə bir qurban olaraq istifadə edilməsinin xronologiyası ilə daha az əlaqəli olduğunu düşünmək lazımdır. Nəticədə, A xəndəyindəki ilk pirin xronoloji sualı hələ də cavabsız qalmalıdır.

42 Kremasiya və yuxarıda göstərilən ifadə üçün bax: Iakovides, Sp. , Perati Nekropolunun Qazıntıları, Occas. Sənəd 8, Univ. California (1980) 10 ff.Google Scholar Daha yaxınlarda Mee, C. Rodos Tunc Çağında (1982) 28 ff., 90ff.Google Akademik biblioqrafiya ilə.

43 Bax Davaras, C., Cremations in Minoan and Subminoan Crete in Antichitá Cretesi, Study in onore di D.Levi I (1973) 158 - 167 .Google Scholar

44 Bax Bieńkowski, P.A. , Levant 14, 1982, 80 ff.CrossRefGoogle Scholar və 88-89, burada Dəmir dövründən əvvəl yaxın Şərqdəki kremasiyalar haqqında biblioqrafiya.

45 Bax Snodgrass, A., The Dark Age of Greece (1971) 189 ff. xəritə Şəkil 69. Google Scholar

46 Bax MacFadden, G., AJA 58, 1954, 131 - 142 CrossRefGoogle Scholar və Benson, J.L., The Necropolis of Kaloriziki, SIMA 36, 1973, 24-25, 48ff.

47 Bax Bieńkowski, P.A. , Levant 14, 1982, 87 - 88 CrossRefGoogle Scholar 'ümumiyyətlə etibarlı bir mədəniyyət bələdçisi olub -olmadığını soruşmalıdır'.

48 Bu yaxınlarda bax Gates, Ch. , Kremasyondan Inhumasyona: Orta arxaik dövrdə Ialysos və Kameirosda dəfn təcrübələri, ca. 625-525 -ci illər, Occas. Sənəd 11, Univ. Caldan. (1983) 19 f. 22ff., 32–33, 41ff.Google Alimi Həmçinin baxın C. Mee (yuxarıda n.42) 90 'Bu Ege Koine'nin ən yaxşı şəkildə təyin oluna biləcəyi iki sayt Ialysos və Perati…. Yalnız Ialysos və Perati kremasiya tətbiq etmir, həm də kremasiya üsulu eynidir. LHIIIC -də Ialysosda və Peratidə məskunlaşan Mikenlilərin, qaçqınların olmasından asılı olmayaraq eyni əyalətdən, həmçinin Kaloriziki T40dakı L Kipr IIIC türbəsindən gəlsələr, təəccüblənmərəm (yuxarıda n.13). Dərhal yazdığımız Kritin daş divarları ilə birlikdə, heç olmasa Kritlilərin və Rodosların (Qortinlilər və Lindlilərin?) Ortaq bir koloniyası olan Gela Nekropolu ilə müqayisə aparmaq maraqlı olardı. VII əsrin birinci nəsli Eramızdan əvvəl. ASAtene 61, 1983, 71-73 -də Fiorentino, G. tərəfindən verilən Nekropol qazıntılarının qısa tarixi, burada qoyulan problemin həllinə kömək etmək üçün çox faydalıdır, lakin kifayət deyil.

49 Supra n.9 və 10. Prinias nekropolunda oxşar tikililər 1968 -ci ildən tapılmışdır. Bax: Rizza, G. in Cronache di Archeologia 8, 1969, 7 ff.Google Scholar pls. 11, 14, 15 düym Siculorum Gimnaziyası 24, 1971, 1f. PL. 9,3 düym Aktiya III. Kritdəki Konqres 171 (1974) 286ff. PL. 74 -də La Ricerca Scientifica 100, 1978, 85ff. və bu yaxınlarda Atti del convegnio internazionale, ASAtene 61, 1983, 45-51. Siciliyadakı Butera 'Geloan' qəbiristanlığı və protoarxaik dövrdə Krit ilə əlaqələri üçün Rizza, G. Kokalos 30-31, 1984-1985, 1,65 ff.Google Scholar

50 Cf Themelis, P., Frühgriechische Grabbauten (1976) 27 n.18 və 19. Google Scholar

51 Cf. Effenterre, H. Van, Nécropoles du Mirabello, Et şəhərində. Creet. 8, 1948, 15 f. Google Alimi və P. Themelis (yuxarıda n.50) 27 n.20.

52 Bu məlumatı minnətdar olduğum Dr M. Tsipopoulou'ya borcluyam, ancaq materialı dərindən araşdırmaq imkanım olmadı.

53 Cf. Ph. Zapheiropoulou ADelt Xronika, 18. 20, 21 (P. Themelis tərəfindən çox müzakirə olunan tezisində qeyd edilmişdir (yuxarıda n.46 24ff.) Və Magna Grecia, Anno 18, yox. 5-6, 1983, 1-4.

54 Cf. Koukouli-Chrysanthaki, Arch. Ef. 1970, 16 - 22 .Google Scholar

55 Kritlə yaxın əlaqəsi olan digər çox mümkün namizədlər SW -dir. Kiçik Asiya, eləcə də N. Suriya və sahil.

56 Bax R.B. Seager (yuxarıda n.24) 18ff.

57 Bax, Bosanquet, R.C. BSA 8, 1901 - 1902, 290 ff.Google Scholar və Dawkins, R.M. BSA 11, 1904 - 1905, 268 ff.Google Scholar

58 I. Pini (24 -cü sətir) 8 -dən sitat gətirilən şübhəsiz nümunələr, biblioqrafiya qeydlərdə və Soles, J.S. , The Gournia ev məzarları: Giritin tikilmiş düzbucaqlı türbələrinin memarlığı, xronologiyası və istifadəsinin öyrənilməsi (1973) 1 ff.Google Scholar və biblioqrafiya.

59 Digər hallarda (Vrokastro), divarların üst səthlərinin qeyri -adi bərabərliyi, üst təbəqələrin kərpicdən inşa edildiyi kimi izah edilir, çünki onlar əsasən erkən Yunan binalarında idi (bax. E. Hall (9 -cu hissə) 170). Ancaq Beşik-Təpədə, bizim binaya bənzər bir binanın, arxa otağının içərisində ən az bir kremasiya və daha kobud konstruksiyalı, daşdan düzəldilmiş üst quruluşu var (bax: Korfmann, M. A. AA 1986 Google Alim, Besik-Tepe 1984, 311 ff. Abb.6, 314 ff. Abb. 7ff və Troya və Troya Müharibəsində, Bryn Mawr College (1986) 22 no. 15 incir.15,47 və 18. Əsas quruluş növlərini izah edən Korfmann, "bir otaq məzarının içərisindəki bir çuxurlu məzarlıqdan (15)" bəhs edir. Korfmann (s. 21-22) Naxosdakılarla eyni tipdədir (bax: V. Lambrinoudakis (s.11) 238 əncir. 12 və 18). 15 nömrəli bina, ya da birinci otaqda dayanmışdı və sonradan yıxılmışdı. Ancaq "daş qəfəslər" mövzusunda, pub olacaq başqa bir məqalə hazırlayıram. tezliklə dilədim.

60 Bax Drerup, H., Griechische Baukunst in geometrischer Zeit (Arch. Hom. II: O) (1969) 1 ff. 77ff. Google Alimi

61 Cf. Platon, N., KrChron 8, 1954, 455 f. Google Alimi I. Pini (yuxarıda 24) 51 və həmçinin P. Themelis (yuxarıda n.46) 27.

62 Tarix Kitabxanası, IV, 79 1f. 3.

63 Holloway, R. Ross, İtaliya və Ege e.ə. 3.000-7.000 (1981) tərəfindən ifadə olunan tənqidi nöqteyi -nəzərdən xəbərdar olaraq Cnossosdakı məbəd türbəsinin normal bir Girit villası olduğunu düşünən Google Alimi , Burada bir az fərqli bir tərcümə verirəm, nəticədə Oldfather, CH tərəfindən yazılan şərhə bir qədər fərqli baxır , Loeb Class Libr. III (1962) 66 - 67 n.1 Minos türbəsinə istinad edən Google Alimi, iki mərtəbəli olduğuna inanır və belə bir məzarın Cnossosda Sir Evans, A., Minos Sarayı, 4, II (1935) 959 ff. Diodorusda nəzərdə tutulurdu: 1. ϰατά μέν τον ϰ ε μ μ μ μ έ ο ν τόπ τόπ. . ., 2. ατά δε τον α ν ε ω μ έ ν ο ν (τόπον). 1. "örtülü, yer üzündə (və ya ilə) örtülmüş, basdırılmış, gizli yalan" deməkdir (LSJ 9). Sümükləri o vaxt örtülmüş yerə (hətta yerin altında gizlənmiş və ya örtülü və s.)açılan, açılan, açılmayan deməkdir '(LSJ 9) birinci hissədən (və ya yerdən) fərqli olaraq (və Oldfatherin tərcüməsində olduğu kimi görmək üçün açıq olan hissənin (hissənin) olması mütləq deyil). 3. νεών ya tanrı təsviri olan məbəd və ya ziyarətgah deməkdir (LSJ 9). İlk şərhdən sonra (bu mövzuda hazırlıq mərhələsində bir məqaləyə qayıtmaq niyyətindəyəm). Düşünərdim ki, 'məbəd' əsl məzar üzərində inşa edilmişdir və açıq həyət, temenos, əsl ανεωγμένος τόπος Əgər biri ikinci təfsiri qəbul edərsə, məzar örtülü ola bilərdi - bu və ya digər şəkildə temenos tanrının ziyarətgahı idi.

64 Məsələn, Gjolbaschi-Trysa Heroonuna baxın (Eichler, Fr., Die Reliefs des Heroon von Gjölbaschi – Trysa (1950) 7 ff. Şəkil 1Google Scholar və Childs, WAP, The City-Reliefs of Lycia (1978) 13- 14 pl.1.2.Google Scholar

65 yəni Herodot, I. 171-173. Idomeneusun Lykis adlı bir nəsli üçün (?) (Lykomedes ilə əlaqəli cf. RE XIII, 2, 2272ff. 2298f. 2300f. və 2393f.) Bu yaxınlarda Schachermeyer, Fr. , Die griechische Rückerinnerung in Lichte neuer Forschungen, ÖAW, Wien, 404, 1983, 36, 283–284.Google Scholar on Girit və Kiçik Asiya Lykioi və olası əlaqələri Daunia mədəniyyəti ilə, gələcəkdə geri dönmək niyyətindəyəm.

66 Bax Κοντολὲων, Ν. , Τogr Ἐϱέχθειον ὡς οἰχοδόμημα χθονίας λατϱείας (1949) 55 ff.Google Scholar və xüsusilə 69ff. Travlos, I., Qədim Afinanın Şəkilli Sözlüyü (1971) 213 - 217 biblioqrafiyası olan Google Scholar. Biri Jeppesen'i qəbul etsə belə, Kr. nəzəriyyə (Alternativ Erechtheion nəzəriyyəsi (1987) 7 ff.Google Scholar, Kekropeion (Kecrops qəbir və məntəqəsi) ilə Pandroseion temenos dəyişmir.

67 Demək olar ki, həmişə məhsuldarlıq və təbiət tanrıçası kimi tanınmışdır. Bax Alexiou, St., KrChron, 12, 1958, 179 ff.Google Scholar Həmçinin Tenos və Boetia'nın relyef amforalarına dair təsvirin Themelis (yuxarıda n.46) 90ff. pls 10 və 11. Kiprdə o, hələ də arxaik klassik dövrdə mövcud idi (bax: Karageorghis, V., Kiprdə qaldırılmış qolları olan tanrıça, Scripta Minora 1977 - 1978, 29 ff.Google Scholar və son zamanlarda Φλουϱέντξου, Π., Τά εἰδώλλια τῆς πϱοιστοϱιϰης Κύπϱον '(1988) 52-53) .Google Scholar

68 Bu qablardan birinin bədənində, dodağının altında olan bir relyef protomu (şəkil 24) ehtimal ki, bir tanrıçanı təmsil edir. Bu gəmilərin hamısının Yaxın Şərqdəki nümunələri var. Bu cür gəmilərin qabaqcılları Minoan dövrünə aid "ποτήρια ϰοινωίας" ola bilər, lakin bu növün (daş və gildən) tarixdən əvvəlki Kikladlarda, Miken və Levantda mövcud olduğu bilinir. Həndəsi dövrdə Megido və Kiprdən və daha sonra arxaik dövrdən Kipr və Etruriyadan keramika paralelləri var. Bəziləri də timmiateriya kimi istifadə oluna bilərdi.

69 Bax Richter, G., Kouroi 3 (1970) 118 - 119 əncir. 395-398Google Scholar və Fuchs, W., Die Skulptur der Griechen 3 (1983) 34 - 35 əncir. 20-21.Google Alimi Əlbəttə ki, burada bu günə qədər bərpa olunan əsərlərdən irəli gələn problemləri müzakirə etmirəm, ancaq rəqəmin bəzi xüsusiyyətlərini qeyd edirəm. sol ayağın proyeksiyasının olmaması.

70 Demək olar ki, materialın yumşaqlığı səbəbindən Eleuthernanın yanındakı Alfa ocağından gəlir. Əhəng daşı daşlar, mərmər, qranit və s. Fərqli olaraq uzun məsafələrə daşımaq çətindir (Bu yaxınlarda bax. Monna, D. in Herz -M. Waelkens, Klassik Mərmər: Geokimya, Texnologiya, Ticarət. NATO -nun əsərləri Qədim Yunanıstanda və Romada Mərmər üzərində tədqiqat atelyesi, NATO ASI seriyası (1988) 7-8) .Google Scholar Buna görə də əhəngdaşı heykəltəraşlığı həmişə yerli mənşəli olmağa meyllidir.

71 Əlimizdə olan şey çox olmasa da və hələ də təmizlənib bərpa olunmasa da, mənə elə gəlir ki, Naxian (və Theran) əsərlərinə yerli muzeydə və Delosda sərgilənən əsərlər kimi yaxınlıq bəsləyirəm.

72 Duntzerə görə ətək dizaynına aid olan bu Homer epiteti (τ 242) üçün bax Α. Δεμπέοη (yuxarıda n.17) 84 n.393, burada da seçilmiş biblioqrafiya var.

73 Bu heykəlcik və təməlinin kağız üzərində yenidən qurulması üçün Ohly, D., AM 82, 1967, 89–89 bax. 1 və G. Kopke s. 100–148.Google Scholar

74 Bu imkanlar haqqında son vaxtlar Ridgeway, B.S. Sakız Adasında, Sakız Adasında Homereionda Bir Konfrans 1984 (1986) 266 - 267 .Google Scholar

75 Bax Lippold, G., HdA III (1950) Google Scholar və Richter, G., Korai (1968) no. 18, əncir. 76-79.Google Alimi Xronologiya haqqında bir daha jest və müzakirə üçün, Adams, L., Krit və Yunanıstanın Yunanıstandan yumşaq kireçtaşında Orientalizing Heykəlinə baxın (1978) 32 ff.Google Scholar

76 Bənzər bir kiçik miqyaslı qadın kireçtaşı heykəlinin alt hissəsi, hazırda Gortyn akropolunda, Heraklion Muzeyində, Rizza, G. - Scrinari, V., Il Santuario sull 'Acropoli di Gortina I: La scultura in pietra, i bronzi fiqurlu, monogr. SAtene 2 (1968) 155 nömrəsi. 3 pl. 1. Google Alimi Təəssüf ki, Eleutherna Koreyasının ayaq barmaqlarını Auxerre heykəlciyi kimi plastik şəkildə işlətdiyini və ya Nikandre və Samian heykəlciyi kimi etmədiyini bilmirik. Bu mövzuda müzakirə üçün L. Adamsa baxın (75 -ci sətir) 34. Taxta paralellər üçün H. Kyrieleis (infra 78) 103-104 no. 13 pl. 24, 1-2. Stelai -də baxın Α. Δεμπέοη (supra n. 17) 21ff. A1, A2 və s. Pl. 2, 3, 4, 5, və s. Vazolar üzərində Afrati oinochoe, D. Levi (supra n.25) 401 şəkildəki qadını görürük. 518a.

77 Məsələn, Drerosdan gələn 'Apollon Trialarının' iki tanrıçasına, son zamanlarda Blome, P., Die figurliche Bildwelt Kretas der geometrischen und früharchaisen Periode (1982) 10 ff. biblioqrafiya ilə Google Alimi, pl. 4, 1-2.

78 Son zamanlarda baxın Kyrieleis, H., Neue Holzfunde aus dem Heraion von Samos, Atti del convegno internazionale, Grecia, Italia e Sicilia nell VIII e VII s. a.C. 1979 cild III, ASAtene 61, 1983 (1984). 295 ff.Google Alimi Xüsusilə taxta Kore, s. 298-300 əncir. 6-7 və müəllifin Krit əsəri olduğuna dair maraqlı fikir. Həm də əsəri Archaische Holzfunde aus Samos, AM 95 (1980) 87 ff.Google Scholar və xüsusən də 94ff. yox. 11, pl. 21-22 və 103-104 pl. 24, 1-2.

79 Auxerre heykəltəraşının Cretan kimi iş qabiliyyətinin tanınması ciddi şəkildə şübhə altına alınmışdı. Davaras, Die Statue aus Astritsi, AK Beih tərəfindən toplanan mövzu ilə bağlı biblioqrafiyaya baxın. 8 (1972) 55 .Google Scholar

80 Bax Lebessi, A., Monumento funeratio del VII s. a. C. a Creta in Antichit Cretesi II (1974) 120 f. əncir 1, 3, 4. Google Alimi

81 Xüsusilə üst ayaqları örtülmüş bütün yuxarı bədəni təsvir edənlər (bax Α. Δεμπέοη (yuxarıda n.17) nömrələri. A5, A6 və s. Lakin B2).

82 Burada qalxan yuxarı ayaqları əhatə etmir, amma fikir eynidir. (Görmək Creta Antica (1984), biblioqrafiya ilə 230–231, əncir. 424-425, 429). Qalxan və cisim arasındakı əlaqədə, Idaean Mağarasında tapılan həndəsi dövrünün qazan stendlərində olanlar kimi bürünc döyüşçülərə bənzəyirlər. 11, 1-2 və şəkil 8).

83 Baxın E. Simon (yuxarıda 14) 48-50 ilə bibl. və əncir üzərində yaxşı şəkillər. 25, 26, VII.

84 Mən yalnız Idaean Mağarasının tunc qalxanlarında olan qurğularla müqayisə aparıram (bax: P. Blome (yuxarıda n.77) 15ff. Şəkil 5-10).

85 Çox yaxşı bir nümunə, çünki üç ölçülüdür, 6 -cı əsrin ikinci rübünün "balsamarlo plastico" sudur. Cerveteri -dən (bax Martelli, M., La ceramica degli Etrusci (1987) 29 n. 95, 139Google Scholar) ayaqları ayrı ayrı at cinahlarında verilir (Şəkil 29).

86 Məsələn Cerveteri'den Aristonothos kraterindəki gəmi göyərtəsinin sağ tərəfindəki iki döyüşçü, B tərəfi (bax: M. Martelli (yuxarıda n.85) 18 no. 40 (B), 93.

87 Məsələn fil sümüyü Mitra no. 15362 -ci ildə Nat. Afina Muzeyi, Marangou, E.L.I. , Lakonische Elfenbein und Beinschnitzereien (1969) 83 ff.Google Scholar (Şəkil 68) nəşr olunduğu tarixə qədər bütün biblioqrafiya ilə.

88 Ümid edirəm ki, bəzi müasir paralellər tapan kimi bu imkanı başqa bir məqalədə müzakirə etmək şansım olacaq.

89 Həmçinin bax n.80, burada Şəkil 36.

90 Bax Hampe, R. - Simon, E., Tausend Jahre Frühgriechische Kunst (1980) 48 əncir. 67-69, 285Google Scholar, burada trimeres hiyeronun perspektiv eskizləri, lintellərin və tıxacların bəzədilmiş memarlıq hissələri ilə.


Trysa Heroonundan Döyüş Səhnəsi - Tarix

II əsrin 1 -ci rübü
Romada tapılan, ca. 1540.
Boz mərmər.
1) H. 164 sm W. 230 sm 2) H. 202 sm W. 170 sm.
Əvvəllər Borghese kolleksiyasında (MA 978 - İnv. MR 737 MA 1089 - İnv. MR 792) 1807 -ci ildə alınıb.
Bərpa edən: D. İbled, 2005.

Səhnə, bu gün fraqmentlər şəklində sağ qalmış yüksək relyefli heykəltəraş iki paneldə açılır. Sol paneldə (159a) bağırsaqların falçısı və tərcüməçisi var (haruspex) tunik və plaş, iki qurban köməkçisi və dəfnə tacı geyinmişdi popa (heyvan qurbanlarını öldürən qulluqçu) geniş kəmərli mərasim önlük taxaraq. Sırt üstə uzanmış ölü bir öküzün üstünə toplaşırlar. İki qurban köməkçisindən biri ayaq üstə durur, o biri bağırsağını yoxlamaq üçün təzə kəsilən heyvanın üstünə əyilir. The popa sağ çiynində qurbanlıq balta və sol əlində bir kova gəzdirir. Heyvanın ön sol ayağında heykəltəraş adını yazdı: M V [LPIUS] / ORE [S] / TES. A geyinən iki litor sagum, sol çiyinlərində bir dəstə fəsil gəzdirin: qurbanlığa rəhbərlik edən qrupa vizual bir keçid təmin edin: altı toqa geyimli kişi, senatorlar (aralarında o ilin konsulları da ola bilər) calcei ayaq üstə, hamısı imperatora yaxınlaşır. İmperatorun solunda, arxa planda, a alov (tək bir kulta həsr olunmuş keşiş) uclu başlıq taxaraq görünür. Əslində, Yupiterin Romadakı keşişi Flamen Dialisdir, nadir hallarda təmsil olunur. Qrup altıbucaqlı bir məbədin fasadının qarşısında toplanır.

Ağır şəkildə bərpa edilmiş bu relyeflər, XVI əsrdən bəri, Villa Borghese'nin fasadına daxil edilməzdən əvvəl məlumdur. Girolamo da Carpi məktəbinin bir üzvü (Gilli kolleksiyası, Milan) onları 1540-1560 -cı illərdə çəkdi və onlar da 1576 -cı ildə Kapitolda Pierre Jacques de Reims tərəfindən təsvir edildi. mənbələr bizə səhnənin müxtəlif əlavə təfərrüatlarını da verir: Yupiter Kapitolin məbədinin alınlığı və biri saqqallı iki toqa geyimli kişinin başları indi sağdakı paneldə olmayan böyük üçbucaqlı hissədə idi. bayraq daşıyan Qanadlı Zəfərin təsviri idi (veksillum). Alın və kişi fiqurları sağ qalmadı, ancaq Zəfər Parisdəki Valentin de Courcel kolleksiyasındadır.

Luvrun frizi, ad olaraq bilinən dini mərasimi təsvir edir profesiyaİmperatorun hərbi kampaniyaya getməsindən əvvəl. Bu ritual, Yupiter Kapitolin məbədinin simvolik olaraq açılmış üç qapısının göstərdiyi kimi Kapitolin təpəsində keçirildi. Kampaniyalar üçün gedişlər, habelə qalib gəlirlər (macəra), tez -tez relyeflərdə göstərilir. Bir halda profesiya, qurbangahda öküzün təqdimatı və ya əsl qurbanı ən çox təmsil olunur (pişik no. 39).

Bu relyeflərdə təsvir edilən dəqiq məqam müstəsnadır: himayənin araşdırılmasını göstərir (haustia məsləhətçi), müharibəçi bir missiyaya getməzdən əvvəl tanrıların lazımi razılığının alınmasını təmin etmək. Sağdakı səhnə göstərir extispicium, Yupiterin iradəsini şərh etmək üçün keşişin öküz bağırsağını yoxlaması. Yuxarıdakı uçuşda Qanadlı Qələbə, tanrının fikrinin təkzibedilməz sübutunu verir: əlamətlər əlverişlidir. Ritualın bu anının başqa bilinən başqa təsviri, Lidiyadakı Trysa ziyarətgahında (hazırda Türkiyənin bir hissəsi) Heron frizində görünür.

Sağ paneldə göstərilən əlaqəli səhnədə Flamen Dialis və senatorların əhatəsində olan sağ qolu qaldırılmış imperatoru təsvir edir. seçkilər (qələbə andları). İşarələrin əlverişli olduğu müəyyən edildikdən sonra, qurbanlıq keşiş bağırsaqları bağırsağın tutduğu kovaya qoyacaq. popa Bu məqsədlə. Sonra kahinlər heyvanın tanrıya təqdim ediləcək orqanlarını hazırlayacaqlar laeta exta. Ürək, qaraciyər və ağciyərlər yandırılacaq ki, Yupiter qoxusunu dadsın. İmperator tezliklə çörək bişirməyə başlayacaq paludamentum (hərbi paltar) tanrıların lütfü ilə möhkəmlənmiş ordunu idarə etmək.

Bərpa edilmiş imperatorun başı əvvəlcə sola dönmüşdü. Buna görə də onun şəxsiyyəti yalnız Antonio da Sangallo -nun memarlıq mövzusunda etdiyi araşdırmalarda qeyd edildiyi kimi, relyeflərin aşkarlandığı yerdən müəyyən edilə bilər. 2

Müəllif, Pierre Jacques tərəfindən digərləri arasında çəkilmiş Yupiter məbədinin alınlığını da ətraflı şəkildə təsvir edir. Təxminən 1540 -cı ildən etibarən bu istinad bizə relyeflərin kəşf edildiyi tarixi və yeri verir. Trajan Forumunun portikolarının şərq yarımdairəvi quruluşuna işarə etdiyinə görə, Daciyalılara və ya Parfiyalılara qarşı çoxsaylı kampaniyalarından birində yola çıxmaq üçün burada göstərilən bu imperator olmalıdır.

Trajan tərəfindən sərbəst buraxılan bir Yunan heykəltəraşının imzaladığı Luvr relyefləri adqızlar, Konstantin Tağında istifadə edilən müqayisə olunan miqyasda digər panellərlə müqayisə edilə bilər. Bunlar əvvəlcə Trajan Forumunu bəzəyən böyük frizin bir hissəsi idi, bəlkə də qarşısındakı geniş həyətin portikolarının altında. Ulpia bazilika. Luvrun relyefləri, şübhəsiz ki, Konstantin Tağında yenidən istifadə olunan ruhlu süvari ittihamlarından fərqlənmir və mövzu çox fərqlidir, lakin Trajan Sütunu və Beneventum Tağında göstərilən bənzərsiz səhnələrlə bir çox oxşarlıqlar var. popa, eləcə də tutduğu çömçə. 3

Trajan Forumunun böyük frizi, ən azından tamamlanması üçün, Hadrianın hakimiyyətinin əvvəlinə (117-138) aid edilir. Luvrun panelləri də bir sıra Hadrianik xüsusiyyətlərə malikdir, olduqca tam togalar, Beneventum Arxasında (təxminən 114—118) təsvir olunan üslublarla Hadrian paylama kabartmalarının ortasındadır. alimenta (sədəqə) (təqribən 136—138), indi Kapitolin Muzeyində. Ancaq nəzir elan edən kişilərin togaları bu təsvirdə tam deyil. De Courcel kolleksiyasındakı Zəfər də, indi Palazzo dei Konservatoriyasındakı Sabine Apotheosisdə (təxminən 136—138) Əbədiyyət alegoriyası ilə müqayisə oluna bilər. I. Scott Ryberg -in fikrincə, rəsm Vatikan Latın Kodeksi, dostum. Saqqallı toqalı bir adam təsvir edən 86c, əslində sol panelin itkin üçbucaq hissəsində Hadrianın özünün varlığını təsdiq edə bilər, lakin bu saqqallı baş çox ümumidir və 1998-ci ildən bəri Trajan Forumunda aparılan son qazıntılar ümumiyyətlə Hadrianın hakimiyyəti dövründə görülən işlərin miqyası. Trajan dövründə və ya Hadrian dövründə bir tarixin bu relyeflər üçün doğru olub olmadığını müəyyən etmək çətindir, lakin onlar ikinci əsrin əvvəllərində Roma İmperiyasının dövlət dininin bənzərsiz bir nümunəsidir.

3 Sağ qalan başların Neo-Augustan saç modelləri tez-tez Trajan dövrünə aid olan rölyefləri qeyd etmək üçün arqumentləri dəstəkləmək üçün istifadə olunur, lakin əslində daha son zamanlarda yenidən işlənmiş, daha böyük idi.

Michon, E. «Les Bas-Rölyefler Historiques romains du Musée du Louvre». Monuments et Mémoires - Fondation Eugène Piot, 1909, 17, s. 217—223, şək. 11.
Scott Ryberg, I. Roma İncəsənətində Dövlət Dininin Ayinləri. Roma: Romadakı Amerika Akademiyası, 1955.
Koeppel, G. M. "Profectio und Adventus". Bonner Jahrbuch, 1969, 115, s. 154— 157, 204— 212, əncir. 35-40.
Zanker, P. «Romada Das Trajansforum» // Archäologische Anzeiger, 1970, 85, s. 516, əncir. 25.
Koeppel, G. M. «Die Historischen Reliefs der römischen Kaiserzeit III» // Bonner Jahrbuch, 1985, 185, s. 154— 157, 204— 212, əncir. 35-40.
Leoncini, L. «Due nuovi disegni dell’extispicium del Louvre» // Xenia, 1988, 15, s. 29-32, əncir. 1-3.
Turcan, R. Din romaine. 1. Les dieux. 2. Le Culte. Leiden: E. J. Brill, 1988, s. 34.
Goette, H. R. Studien zu römischen Togadarstellungen. Mainz: Philipp von Zabern, 1990, s. 142, yox. CA 21.
LIMC, Lexicon iconographicum mitologiae classicae. Zürih - Münhen: Artemis, 1981—, s. v.Viktoriya, səh. 263, yox. 321, pl. 287.
Thesaurus Cultus və Rituum Antiquorum. Los Angeles: J. Paul Getty Muzeyi, 2004—. Mən, s. 230, şəkil 254.
Martinez, 2004a. Les antiques du musée Napoléon, édition illustrée et commentée des volumes V və VI de l’inventaire du Louvre de 1810. Paris: Réunion des musées nationalaux, 2004, s.479-480, no. 969-970.


Trysa Heroonundan Döyüş Səhnəsi - Tarix

Hələ Xanthosda, lakin Klassik dövrdən, Nereid Anıtı da bir məzardır, lakin fərqli bir memarlıq tipinə malikdir. Əlbəttə ki, Klassikdir, lakin tarixi mübahisəlidir: hər hansı bir müstəqil məlumat olmadıqda, heykəltəraşlıq üslubu bizim yeganə ipucumuzdur. Abidənin tikintisi ümumiyyətlə V əsrin son üçdə birinə aiddir, lakin bəzi alimlər bunu eramızdan əvvəl 460 -cı və ya 360 -cı illərin əvvəllərində qoymuşlar. Xanthosun özündə yalnız təməllər qalır, bütün yüksəklik orada yenidən yığılmaq üçün Britaniya Muzeyinə aparılmışdır. Yüksəldilmiş stilobat, cənazə otağını təşkil edən peristili kiçik bir İon məbədinə malikdir. Heykəltəraşlıqla çox bəzədilib. Stilobatın birincisinin üstündə iki friz var.Daha böyük olan aşağı friz, fars üslubunda geyinmiş düşmənlərlə mübarizə aparan yunan üslubunda çılpaq göstərilmiş döyüşçülərlə bir növ yalançı-amazonomakiya təqdim edir. Yuxarı friz, ehtimal ki, məzar sahibinin bəzi hərbi istismarını göstərir, lakin Yunanıstanın özündə heç bir bənzəri olmayan səhnələri ilə mühasirəyə alınmış şəhərinin divarlı divarının arxasından çıxdığını göstərir və təslim olmağı qəbul edir. bir şemsiyenin kölgəsində bir taxtda oturmuş qalib sülalə. Daha sonra stilobatın üstündə və sütunların arasında dəniz xüsusiyyətlərinə malik Nereids kimi şərh edilən və bu anonim məzara şərti adını verən on iki qadın heykəli gəlir. Architrave ayı ovçuluğu və qaban ovçuluq səhnələrini və xərac verməyə gələn insanların bir kortejini təsvir edir, dördüncü friz, selanın üstündə qurban və cənazə ziyafəti təsvir edir. İki pediments də bəzədilmişdir: şərqdə, əsas fasad, sülalə və həyat yoldaşı öz həyətləri arasında taxtda oturmuşlar və qərb alınlığında döyüş səhnəsi təsvir edilmişdir. Oyma bəzək akroteria ilə tamamlanır: çatıda olanlar oğurluqlar göstərir, tərəflərdəki qadın fiqurları. Buradakı görüntülər Harpies Anıtı kimi tamamilə müəmmalı deyil, heç bir şübhə yoxdur ki, müharibə və təslim səhnələri ölən adamın istismarını anmaq üçündür, lakin esxatoloji istinadlar əvvəlki səbəblərdən bizi uzaqlaşdırır, və on iki iddia edilən “Nereidlərin#8221 -in bir məzarın ətrafına niyə qoyulduğunu izah etməyə çalışan çəmənliklər yazılmışdır.

Hələ də Likiyada və eyni zamanda V əsrin ikinci yarısından etibarən Trysa Qəhrəmanı başqa bir məzar abidəsidir. Bu, qapı ətrafındakı divarların içi və xarici divarları indi Vyanada qorunan relyeflərlə örtülmüş qapalı bir binadır. Təxminən altı yüz fut frizdən yalnız səkkizdə biri itirilir və beş yüz səksən insan fiquru, bir-birinin üstündə iki səviyyədə təşkil edilmiş, qədim dövrlərdən bizə gəlib çatmış ən böyük heykəltəraşlıq ansambllarından biridir. . Bəzi mövzuları binanın funksiyası ilə izah etmək olar: başlarında calathi (zənbillər) olan rəqqaslar, qapının kənarına çərçivə qurur, lintelin üstündə musiqi oynayan Misir görünüşlü tanrılar, ziyafət və rəqs səhnələri var. Dekorasiyanın qalan hissəsi, Nereid Abidəsindəki kimi, ölü adamın dünyəvi həyatı ilə əlaqəli görünmür, ancaq Yunan mifologiyasından — bir Amazonomachydən, Calydonsan Ovundan, Thebesə Qarşı Yeddi hekayəsindən götürülmüşdür. və hər şeydən əvvəl Trojan dövrü. Şəxsi eyhamları müəyyən etmək üçün bəzi olduqca mürəkkəb hipotezlər qurulmuşdur. Nereid Abidəsində olduğu kimi və Yunanıstanın özündə ən çox relyefdən fərqli olaraq, bu səhnələrə şəhər divarlarının təsvirləri də daxildir.

Dördüncü abidə, dünyanın yeddi möcüzəsindən biri sayılan Halikarnassos türbəsidir. Hal -hazırda dağıdılmış və bir neçə parçaya endirilmiş olsa da, öz günündə şöhrəti, onun quruluşu və görünüşü haqqında çoxlu məlumatlara sahib olduğumuz mənasına gəlir. Digər yazılar arasında, Vitruvius və Yaşlı Pliny tərəfindən olduqca uzun iki keçid var. Türbə, Mausolos adlı bir Karia hökmdarı üçün inşa edilmişdir və bu səbəbdən, məzarının adı, e.ə. 353 -cü ildə vəfat edən ümumi bir isim olaraq istifadə olunur və həyat yoldaşı Artemisia tərəfindən təhvil verilmişdir. Yunan sənətçilərini, iki memarı və beş heykəltəraşını çağırdı: Skopas, Bryaxis, Timotheos və Leochares, sırasıyla şərqin, şimalın, cənubun və qərb tərəflərinin bəzəyini öz üzərinə götürdü və abidəni taclandıran mərmər quadrigasını yaradan Pythis. . Pliny, öz zamanımızda təklif olunan saysız-hesabsız yenidən qurulmalar üçün təlimat olaraq qəbul edilmiş memarlığı ilə bağlı bəzi şərhlər əlavə edir: planı düzbucaqlı, iyirmi dörd dərəcə bucaq altında piramidal dam tutan otuz altı sütundan ibarət sütunlu idi. Bir frizdən olan lövhələr, Anıtkabirin heykəlindən hələ də sağ qalıb və hazırda Britaniya Muzeyindədir. Bir Amazonomachy, bir centauromachy və bir araba yarışı göstərirlər və atributlar yaratmaq üçün ümumi, amma faydasız oyun üçün material verməyə davam edirlər. Heç bir səbəb olmadan bir yazıçı bu və ya digər əsərini Skopasa aid edəcək, digəri isə Timoteosun əsəri kimi görməyi üstün tutur. Hələ də bəzi heykəllərimiz var, o cümlədən şərq geyimində uzun və#8212 saçlı, moustachcd kişi və adətən Mausolos və Artemisia adlanan bir qadın heykəlləri və orada iyirmi şir qövsü var.

Nəhayət, qonşu Likiya və Kariya əyalətlərinin bu dörd böyük cənazə abidəsinə qədim Finikiyada Sidon yaxınlığında bir nekropol tapan lahitləri əlavə edə bilərik. İmperatorluq dövrünün daha sonrakı lahitləri kimi, bunlar qapaqları olan, yanları rölyeflərlə bəzədilmiş mərmər sandıqlardır. Beşinci əsrin ortalarına aid olan "Sarrap Sarfofası" olaraq bilinən lahit, ziyafətdə, taxtda və ovçuluqda görülmüş bir şərq hökmdarının həyatını təmsil etməsi üçün bu adla verilmişdir. Başqa bir lahit, ehtimal ki, onilliklər sonra, Likiyada hər zamanki kimi uzun, tağlı bir qapağa sahibdir və buna görə də "Likya Lahiti" adı verilmişdir. Qapaq sfenkslər və qriffinlərlə oyulmuşdur, sinənin qısa tərəflərində bir centauromachy, uzun tərəflərindən birində ov sobasında quadrigasda olan oğlanlar və çılpaq, lakin petasi və ya tiaras taxmış atlılar vəhşi donuz ovlayırlar. digər Dördüncü əsr “ Yaslı Qadınlar Lahidi ”, adını Nereid Anıtı sütunları arasındakı ayaqda duran qadın heykəllərini xatırladan çox qeyri-adi bəzəklərindən götürmüşdür. İonun sütunları sinənin hər iki tərəfində hörülmüş qadınların oturduğu və ya əyildiyi bir parapet ilə yarıya qədər bağlanmışdır. Nəhayət, əsrin sonuna aid olan 𔃴Alexander Sarcophagus ”, sinənin iki tərəfində ardıcıl iki tərəfdən yunanlar və farslar arasında bir döyüşü göstərir, digər tərəfdən ov səhnələri (ovlanan canlılar geyik, aslan) və pantera). “Alexander Lahit ” heç vaxt məşhur fəthçinin ölümcül qalıqlarını özündə saxlamamışdır. Əslində, dünyanın möcüzələrindən biri kimi şöhrəti ucbatından bu cür anonimlikdən xilas olan türbə istisna olmaqla, yuxarıda təsvir edilən məzarların heç birini hazırlayan və ya orada yaşayanlar haqqında heç nə bilmirik. Türbəyə gəldikdə, Fars İmperatorluğunun bir hissəsi olan, yunan olmayan bir Caria hökmdarı, daha doğrusu həyat yoldaşı Artemisiyaya, Yunan heykəltəraşlarına və memarlarına Halikarnaisosda geniş bir məzar tikdirməyi və bəzəməyi tapşırdığını bilmək şanslıyıq. Anadolu sahilində yerləşən bu şəhərin Kos adasından cəmi bir neçə mil aralıda olduğunu xatırlayanda xüsusilə təəccübləndirici haldır ki, xalqının Yunan sənətinə bələd olması və onu qiymətləndirməsi çox təbii idi. Orada əsəri sifariş edən şəxsin və onu həyata keçirən sənətçilərin adını bilirik, lakin başqa yerdə onların ekvivalentləri anonim qalsa da, eyni tipli insanlar olmalı idilər: “barbarlar ” (qədim Yunanıstanda istifadə olunan termin bütün olmayanlar üçün), Yunan sənətçilərinə və ya heç olmasa Yunan tərzində təhsil almış sənətçilərə tapşıran Helenizmdən təsirlənmiş və cəlb olunmuşdur. Yunanları xarici ölkələrdə işləməyə gətirən bu xarakterli komissiyalar bu abidələrin xüsusi xüsusiyyətlərini izah edir. Yunan sənətinə dair kitablarda niyə müntəzəm olaraq yer verdiklərini başa düşmək asan bir şəkildə, Halikarnasios məqbərəsinin frizlərinin tamamilə digər müasir yunan relyefinə uyğun olduğunu söyləmək lazım deyil, çünki onların Skopas və ya həmkarlarından biridir. Üstəlik, Nereidinin naməlum yaradıcısı, Afinadakı Akropol üzərindəki kabartmalar və ya Afina Nike məbədinin parapetindəki Zəfərlər kimi müxtəlif mövqelərdə, külək və üfürülmüş və ya nəm pərdələrdən yapışaraq heykəllər düzəltdi. bədənə. Eynilə, Sidon'daki “Likya Lahiti ” üzərindəki qaban ovçularının süvariləri, Panathenaic frizindəki atlıları xatırladır və aslanı ovlayan quadrigas oxşar Afina seçki relyeflərindən geri qalmır. Daha çox nümunə asanlıqla verilə bilər. List of site sources >>>